Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Η διαχείριση των σκουπιδιών στην Νότια Εύβοια. Από το αδιέξοδο στην ανατροπή....


Η διαχείριση των απορριμμάτων  συνεχίζει να ταλανίζει την Νότια Εύβοια. Η περιοχή έχει μείνει ουραγός στην προώθηση των αναγκαίων και βασικών έργων διαχείρισης. Τα προηγούμενα σχεδόν είκοσι χρόνια ενώ υπήρξαν συγκεκριμένοι σχεδιασμοί στο πλαίσιο του Περιφερειακού Σχεδίου Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας οι τοπικοί, νομαρχιακοί, περιφερειακοί και κρατικοί θεσμοί δεν πήραμε στα σοβαρά την υπόθεση της έγκαιρης εφαρμογής τους και πάντως δεν έγιναν στην Νότια Εύβοια όσα στοιχειωδώς έστω έπραξαν οι αρμόδιοι πολιτικοί και διοικητικοί θεσμοί στην υπόλοιπη Εύβοια, στην υπόλοιπη Στερεά Ελλάδας και στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Συνήθως όσοι έπαιρναν πρωτοβουλίες για την προώθηση λύσεων βρίσκονταν μόνοι τους απέναντι σε – κατά κανόνα- κατευθυνόμενες τοπικιστικές αντιδράσεις και κυρίως μόνοι απέναντι στην αδιαφορία, τον στρουθοκαμηλισμό και την υπονόμευση εκ μέρους των υπολοίπων δημοτικών, νομαρχιακών και κοινοβουλευτικών παραγόντων. Έτσι επικράτησε η γενική άποψη ότι η διαχείριση των σκουπιδιών αποτελεί σοβαρή μεν υπόθεση πλην όμως ενδιαφέρει μόνο όσους έχουν την ατυχία να εμπλέκονται άμεσα με τους τόπους όπου σχεδιαζόταν η εγκατάσταση των έργων διαχείρισης. Υπήρξαν ασφαλώς και εντελώς άστοχες κινήσεις τα τελευταία χρόνια ιδίως στην περιοχή του Δήμου Κύμης Αλιβερίου με αποτέλεσμα να χαθεί, στο παραπέντε, και ο πολύτιμος χρόνος αλλά και να μην εξασφαλιστούν οι αναγκαίες πιστώσεις.
Σήμερα ο κόμπος έφθασε στο κτένι. Είμαστε προ πολλού στο και πέντε.  Δεν υπάρχει ούτε ο ελάχιστος χρόνος για την επανάληψη συμπεριφορών σαν αυτές που περιγράφονται παραπάνω.
Η χωροθέτηση των δύο Σταθμών Μεταφόρτωσης στον Δήμο Κύμης Αλιβερίου και η υλοποίηση του ενταγμένου και χωροθετημένου Σταθμού στην Κάρυστο είναι επιτακτικά αναγκαίες ενέργειες. Αλλά δεν αρκούν.....
Από εκεί και πέρα η αγωνιώδης προσπάθεια εύρεσης χώρων διάθεσης των απορριμμάτων στους ήδη εν λειτουργία  ΧΥΤΥ της Εύβοιας και της Περιφέρειας παίρνει διαστάσεις ιλαροτραγωδίας. Γίνεται υπό το κράτος του πανικού και ως συνέπεια της απόλυτης αποτυχίας πρωτίστως του κεντρικού Κράτους να οργανώσει θεσμικά τη «διακυβέρνηση» του συστήματος διαχείρισης των αστικών αποβλήτων και ιδίως να διορθώσει εγκαίρως και αποτελεσματικά τις νομοθετικές και οργανωτικές αστοχίες ιδίως του ν.4071/2012 για τους «Περιφερειακούς ΦΟΔΣΑ». Το κεφάλαιο αυτό είναι μεγάλο, κρίσιμο και επίκαιρο και γιαυτό θα επανέλθουμε εξειδικευμένα.
Εν τω μεταξύ, η ενσωμάτωση της Οδηγίας 2008/98/Ε.Κ. με τον ν.4042/2012, θεσμοθετεί νέες κατευθύνσεις για την διαχείριση των στερεών αποβλήτων και επιβάλλεται η ενσωμάτωσή τους στον υπό αναθεώρηση Περιφερειακό Σχεδιασμό. Τις κατευθύνσεις αυτές δεν τις έχουν ίσως κατανοήσει οι αιρετοί και δεν τις έχουν εμπεδώσει οι τοπικές κοινωνίες. Εδώ ακριβώς είναι η μεγάλη πρόκληση και ευκαιρία.
Η καθυστέρηση της Νότιας Εύβοιας στην προώθηση των έργων που προέβλεπε ο υπό αναθεώρηση Περιφερειακός Σχεδιασμός  ίσως είναι και μία ευκαιρία για υπέρβαση. Να προχωρήσει δηλαδή η Νότια Εύβοια με γρηγορότερα βήματα και δικές της πρωτοβουλίες  στην εμπέδωση νέων πολιτικών για την διαχείριση των στερεών αποβλήτων βγαίνοντας από την καθυστέρηση και μπαίνοντας στην πρωτοπορία. Για να γίνει αυτό απαιτείται άμεσα και παράλληλα με την πρόοδο των ήδη δρομολογημένων έργων η ριζική αλλαγή των έως τώρα πενιχρών δεδομένων στην ανακύκλωση και η δυναμική υλοποίηση των κατευθύνσεων για την δραστική μείωση των απορριμμάτων. Η διαλογή ανά ρεύματα στην πηγή, η άμεση προώθηση της κομποστοποίησης, η αναδιοργάνωση των υπηρεσιών καθαριότητας, η εφαρμογή, μετά από διαβούλευση με τους πολίτες, πιλοτικών προγραμμάτων κοστολόγησης με βάση την ποσότητα των σκουπιδιών που απορρίπτει κάθε νοικοκυριό ως βασικό κίνητρο για την μείωση των αποβλήτων είναι ορισμένα μόνο από τα αναγκαία μέτρα. Χρειάζεται όμως οι δύο Δήμοι να συνεργαστούν σοβαρά και με σχέδιο, να ανασυγκροτήσουν, εν αναμονή και του νέου Περιφερειακού Σχεδίου,  τον Σύνδεσμο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Απορριμμάτων Νότιας Εύβοιας και να του δώσουν την πνοή που έπρεπε να έχει εξαρχής. Να μην περιμένουν από άλλους να τους δώσουν λύσεις. Δεν πρόκειται να δοθεί καλύτερη λύση από αυτήν που η συνεργασία των δύο Δήμων μπορεί να φέρει.
Είναι βέβαιο ότι η πρόταση αυτή δεν θα γίνει εύκολα κατανοητή από όσους έχουν αφεθεί στις πρόνοιες του νομοθέτη του ν.4071/2012 περί περιφερειακών ΦΟΔΣΑ και διάλυσης των υφιστάμενων. Δεν πρέπει να αγνοούν όμως ότι την ιστορία την γράφουν οι τολμηροί και οι προνοητικοί και αυτό για την αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κοινωνίες σημαίνει επιπλέον ότι οι δρόμοι χαράσσονται με επιμονή σε ανοικτούς ορίζοντες και σε πολιτικές θεσμικές αυτονομίες. 

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Μάρτιαι Ειδοί


Μάρτιαι Ειδοί. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)
Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.
Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

 15 Μαρτίου (αι ειδοί του Μαρτίου): αποφράδα ημέρα των Ρωμαίων

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Αναδημοσίευση από http://www.24grammata.com/?p=18806

Τι είναι οι ειδοί
Αι ειδοί (από τα Λατινικά: idus : ήμισυ, δηλαδή η μέρα που διαιρεί το μήνα σε δύο, σχεδόν, ίσα μέρη).
Ο όρος “ειδοί” (έχει μόνο αιτ.: “τις ειδούς”) δεν προσδιόριζε μόνο τον Μάρτιο , αλλά τη 15η ημέρα του Μαΐου, Ιουλίου, Οκτωβρίου και τη 13η μέρα των άλλων μηνών, πάντα κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Οι Ειδοί του Μαρτίου, στα Λατινικά Idus Martii ή Idus Martiae ήταν αργία για τους Ρωμαίους αφιερωμένη στο Θεό Άρη και γι αυτό εκείνη τη μέρα τελούνταν στρατιωτικές παρελάσεις. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια η λέξη “Μάρτιος” σημαίνει “Αρης” (< λατ. Mars, -tis). Η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται και για να προσδιορίσει την “αποφράδα ημέρα”
Γιατί είναι γνωστές, μόνο, οι ειδοί του Μαρτίου
Οι πιο φημισμένες ειδοί, παγκοσμίως, είναι αυτές του Μάρτη. Συγκεκριμένα, με τον όρο “αι ειδοί του Μαρτίου” προσδιορίζουμε την 15η Μαρτίου. Οι ειδοί του Μαρτίου έμειναν στην παγκόσμια Ιστορία, γιατί εκείνη ακριβώς τη μέρα δολοφονήθηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ (15 Μαρτίου 44 π.Χ.) από τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο (κατά ορισμένους, ίσως, ήταν νόθος γιος του) και γι αυτό ο Καίσαρας αναφώνησε τη γνωστή φράση “Και σύ τέκνον, Βρούτε;”
Ο Καίσαρας, κατά την παράδοση, είχε προειδοποιηθεί από τον οιωνοσκόπο Σπουρίννα «να φοβάται τις ειδούς του Μαρτίου». Όταν η μέρα έφθασε και ο Καίσαρας, πορευόμενος προς τη Σύγκλητο, συνάντησε τον οιωνοσκόπο και του είπε με ειρωνεία και υπεροψία:
«Έφθασαν οι ειδοί!» εννοώντας ότι τον είχε συμβουλέψει λανθασμένα, μιας και δεν του είχε συμβεί τίποτα κακό.
«Ναι, άλλα δεν πέρασαν…» του απάντησε ο οιωνοσκόπος.
Ο Έλληνας σοφιστής Αρτεμίδωρος, ο Κνίδιος, θα του βάλει στο χέρι ένα σημείωμαί, που θα αποκαλύπτει τη συνωμοσία, αλλά ο Μέγας Στρατηλάτης ήταν απασχολημένος με το πλήθος και δε θα το ανοίξει για να το διαβάσει
Μετά από λίγο ο Καίσαρας θα έπεφτε νεκρός, με 23 μαχαιριές, από τα χέρια των συνωμοτών μέσα στη σύγκλητο της Ρώμης. Τον μαχαίρωσαν όλοι οι συνωμότες, για να πιστοποιήσουν τη συμμετοχή τους στο φόνο.
Από τα έργα του τα μόνα που έφτασαν στις ημέρες μας είναι το Ιουλιανό ημερολόγιο καθώς και η ονοματοδοσία του στον μήνα Ιούλιο. Η τεράστια αυτοκρατορία, που δημιούργησε, είχε την τύχη όλων των άλλων αυτοκρατοριών. Το αποκορύφωμα της ματαιοδοξίας είναι ότι το έτος του θανάτου του (44 π.Χ.) η σύγκλητος τον είχε ανακηρύξει ισόβιο δικτάτορα
Η φράση σήμερα

Τα τελευταία χρόνια η φράση “Αι Ειδοί του Μαρτίου” (The Ides οf March, 2011) ακούγεται συχνά επειδή έτσι τιτλοφορείται η ταινία του George Clooney (σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο ίδιος), η οποία βασίζεται στο έργο του Beau Willimon με τίτλο “Farragut North”

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Γιώργος Παπαδημητρίου.... έξι χρόνια μετά...

Πριν από έξι χρόνια, σαν σήμερα, στις 17 Φεβρουαρίου 2009 έφυγε για την Πολιτεία του ουρανού ένας τέλειος πολίτης, ένας κορυφαίος νομικός, ο δάσκαλός μου και φίλος Καθηγητής Γιώργος Παπαδημητρίου. Σήμερα όπως και σε όλη τη διάρκεια των ταραγμένων  ημερών της Πολιτείας και της Δημοκρατίας μας η απουσία του είναι έντονη και η απώλεια καθοριστική. Για μένα και για όσους τον φέρνουμε καθημερινά ζωντανό στην μνήμη μας όλα αυτά τα χρόνια, και όσα επόμενα έχουμε, είναι μία διαρκής νοητή συνομιλία  με δεδομένα ερωτήματα και ενδεχόμενες απαντήσεις για όσα έζησε και ζει η Δημοκρατία μας, η λαϊκή κυριαρχία, η άσκηση των δικαιωμάτων και η περιστολή τους, η ανεκπλήρωτη αυτοδιοίκηση και η αναζητούμενη προοδευτική διακυβέρνηση, η περιβαλλοντική διακινδύνευση, η περιπέτεια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και συνεχίζει να συντροφεύει τις σκέψεις και να χαράζει τον δρόμο.  Αλλά λείπει…. 

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Αοριστολογεί η Περιφέρεια, μεταξύ των άλλων, και για τον δρόμο Λέπουρα- Παραλία Κύμης

Στη σημερινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου που έγινε στην Χαλκίδα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού τύπου αλλά και όπως ακούσαμε  ο Αντιπεριφερειάρχης Εύβοιας απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το οδικό δίκτυο Λέπουρα- Στόμιο ανέφερε τα ακόλουθα: «Σε σχέση με Λέπουρα – Στόμιο, τόνισε πως: Υπάρχει μία μελέτη η οποία εκτελείται και περιλαμβάνει και παρακάμψεις οικισμών. Ένα έργο αρκετών εκ. ευρώ το οποίο μας ενδιαφέρει να το εντάξουμε στο ΕΣΠΑ. Αυτό που ετοιμάζουμε, είναι μία καλή συντήρηση, δηλαδή, ηλεκτροφωτισμός, διαγράμμιση, λακκούβες, ο στόχος βέβαια είναι η υλοποίηση του έργου».
Αναρωτιέται άραγε κανείς για το αληθές περιεχόμενο αυτής της απάντησης και την σαφήνεια με την οποία οφείλει να απαντά η Περιφερειακή Αρχή; Για το τμήμα Λέπουρα- Στόμιο γνωρίζουμε ότι εκπονείται από το 1985!!! μελέτη η οποία πράγματι περιλαμβάνει τις παρακάμψεις των οικισμών. Σήμερα όποια και εάν είναι η εξέλιξή της χρειάζεται τόση επικαιροποίηση ώστε να αγγίζει την επανασύνταξη διότι στα τριάντα αυτά χρόνια πολλά δεδομένα έχουν αλλάξει. Εάν δεν πρόκειται γιαυτό πρέπει να μας πουν για ποια ακριβώς μελέτη γίνεται λόγος, πότε ανατέθηκε και πότε ολοκληρώνεται. Όταν λέμε ότι η μελέτη «εκτελείται» στην καθομιλουμένη σημαίνει ότι η μελέτη υλοποιείται, δηλαδή εκτελείται έργο πλην όμως τέτοιο έργο δεν έχουμε δει. Συνεπώς η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να είναι συγκεκριμένη και αναλυτική έτσι ώστε να κρίνουν και οι πολίτες με την πάροδο του χρόνου την αξιοπιστία του πολιτικού και προγραμματικού της λόγου.
Ως προς την «καλή συντήρηση» ή καλύτερα την βελτίωση του υφιστάμενου δρόμου δεν αρκεί μόνο ο ηλεκτροφωτισμός, διαγράμμιση και η το κλείσιμο των λακούβων. Αυτά γίνονταν σχεδόν τακτικά. Εκείνο που απαιτείται άμεσα είναι η μελέτη και η εκτέλεση των συγκεκριμένων έργων βελτίωσης σε δύο τομείς: στα τμήματα του επαρχιακού οδικού δικτύου εντός οικισμού, πέραν του ηλεκτροφωτισμού απαιτείται διαμόρφωση πεζοδρομίων και λοιπών έργων ασφάλειας των πεζών και διαβάσεων, στα τμήματα εκτός οικισμών απαιτείται διαπλάτυνση όπου είναι εφικτό, και πράγματι είναι, και σωστή διαγράμμιση και σήμανση.

Σε κάθε περίπτωση η ανάγκη των οδικών αξόνων της Εύβοιας στους οποίους προστίθεται και το τμήμα Λέπουρα- Παραλία Κύμης είναι αδήριτη και επιτακτική. Η Περιφέρεια οφείλει να σχεδιάσει και να διεκδικήσει τα συγκεκριμένα έργα με μεθοδικότητα και χωρίς αοριστολογίες και δυσδιάκριτες διατυπώσεις. 

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Στη θαλπωρή του παλαιοκομματισμού και του νεοπαραγοντισμού "κυβερνάται" η Περιφέρεια

Με αφορμή το ζήτημα των Αναπτυξιακών Εταιρειών της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που έχει συζητηθεί  κατά το παρελθόν, στο μέτρο φυσικά που μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή συζήτηση αυτή που  διεξάγεται σε ένα Περιφερειακό Συμβούλιο που περιορίζεται στον κατ΄επίφαση διάλογο, διαπιστώνουμε κρίσιμες επισημάνσεις. Η προηγούμενη Περιφερειακή Αρχή προσπάθησε και κατόρθωσε να κρατήσει τις Αναπτυξιακές στον ρόλο που είχαν στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις παρότι αυτές καταργήθηκαν και η αποστολή των Αναπτυξιακών δεν μπορεί να είναι η ίδια. Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή φαίνεται ότι θα ακολουθήσει αυτή την πεπατημένη διότι εξάλλου είναι συνυφασμένη με την φιλοσοφία και την πρακτική της. Μέσα από αυτά τα «μαγαζιά» έχει την ευχέρεια να ασκήσει την πελατειακή της πολιτική η οποία είναι βασικό στοιχείο της υπόστασής της.
Έχουμε και κατά το παρελθόν υποστηρίξει και σήμερα διαπιστώνουμε το επίκαιρο της θέσης μας για μία ενιαία και σοβαρή Αναπτυξιακή Εταιρεία της Περιφέρειας η οποία να οργανωθεί και να δουλέψει για την στήριξη των αναπτυξιακών πολιτικών της Στερεάς Ελλάδας σε αγαστή σύμπραξη με τις παραγωγικές δυνάμεις της περιοχής. Μία Αναπτυξιακή με ισχυρή τεχνοκρατική δομή, ανταγωνιστική και κυρίως επικεντρωμένη στην καινοτομία και την παραγωγική ανασυγκρότηση.
Η έως τώρα πολιτεία της σημερινής Περιφερειακής Αρχής, στο ζήτημα αυτό αλλά και σε όλα τα άλλα,  απέχει "παρασάγγες" από την πρότασή μας. Αντιθέτως δουλεύει με την επίφαση ίσως νεωτεριστικού βερμπαλισμού τις παλιές παλαιοκομματικές πρακτικές και ανασυγκροτεί τους προσωπικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο της κομματικοκρατίας. Η παντελής έλλειψη διαδικασιών δημοκρατικού προγραμματισμού τις οποίες ασφαλώς στο πλαίσιο της πολιτικής και διοικητικής αυτοτέλειας η Περιφέρεια μπορούσε να αναπληρώσει με πρωτοβουλίες ανοικτού διαλόγου, αυτή τις αναπληρώνει με πρακτικές από το παλαιό καθεστώς της κρατικής περιφέρειας και του πελατειακού κράτους. Πρόκειται για τις κλασικές πρακτικές του παλαιοκομματισμού οι οποίες μαρτυρούν τους αδιατάρακτους δεσμούς της με τον κομματισμό και τον νεοπαραγοντισμό. Επιβεβαιώνοντας ότι δεν αρκεί η βιολογική ηλικία για τον πολιτικό νεωτερισμό, είναι οι ιδέες, οι πρακτικές και κυρίως το σύνολο της πολιτικής δράσης που τον αναδεικνύει.
Η σύγχρονη προοδευτική Περιφέρεια απαιτεί πολιτικές δημοκρατικής λειτουργίας, συμμετοχικές προγραμματικές διαδικασίες και ασφαλώς οργανωτικές και λειτουργικές πρακτικές που εμπεδώνουν την χρηστή διοίκηση και την ανοικτή στην κοινωνία διακυβέρνηση. Δεν αρκεί η βερμπαλιστική ετικέτα της δήθεν «προοδευτικότητας» όταν η πολιτική δράση αναπαράγει απλά κομματικές στοχεύσεις και προσωπικούς παραγοντισμούς. Υπό την έννοια αυτή ο νεοπαραγοντισμός της Περιφερειακής Αρχής  δεν συναντά την σοβαρή αμφισβήτηση από την «προοδευτική» μειοψηφία αλλά αντιθέτως διαχέεται χωρίς αντιστάσεις.
Όλα τα παραπάνω δεν περιορίζονται στο παράδειγμα της λειτουργίας των Αναπτυξιακών αλλά αγκαλιάζουν το σύνολο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Για όλα αυτά υπάρχει η ανάγκη ενός άλλου , αυθεντικά και ενεργά προοδευτικού δρόμου  που πρέπει να χαραχθεί και να ανοίξει με τις τοπικές κοινωνίες της Στερεάς στο προσκήνιο.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


Κλειδί για την αναγέννηση της Δημοκρατίας είναι η διάλυση της διαπλοκής και της «μιντιοκρατίας».

Ένα από τα εμβληματικά χαρακτηριστικά της μεταπολιτευτικής Ελλάδας είναι η προϊούσα απαξίωση της Δημοκρατίας ως πολιτεύματος που πραγματώνει την λαϊκή κυριαρχία. Η απαξίωση συντελέστηκε με την ουσιαστική αποδυνάμωση των λειτουργιών που ενσαρκώνουν την δημοκρατική αρχή παρά την τυπική εφαρμογή τους. Στο επίκεντρο της υπονόμευσης της Δημοκρατίας είναι η διαπλοκή των οικονομικών συμφερόντων με το σύστημα των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το Κράτος ή ειδικότερα με το πολιτικό σύστημα. Αυτής μάλιστα της διαπλοκής εγκέφαλος και κινητήριος μοχλός είναι το οικονομικό κατεστημένο, εργαλείο πίεσης τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και θεσμικός θεματοφύλακας το πολιτικό σύστημα.
Όλες οι δυσλειτουργίες της Δημοκρατίας έχουν μερική η δευτερεύουσα επιρροή στην απαξίωσή της και στην ματαίωση της ουσιαστική λαϊκής κυριαρχίας εμπρός στην έκταση, την καταλυτική δυναμική και την αποτελεσματικότητα της διαπλοκής.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε και η ακύρωση της Δημοκρατίας κορυφώθηκε την περίοδο των «μνημονίων» και ιδίως της τελευταίας διετίας με τρόπο ώστε να σβήσουν τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα και να διευρυνθούν οι αποστάσεις από το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο σε κρίσιμους πυλώνες της λαϊκής κυριαρχίας όπως π.χ. η τοπική αυτοδιοίκηση.
Η νέα Κυβέρνηση διακηρύττει την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας». Αυτή εξάλλου είναι και η νωπή εντολή του λαού. Αρκεί να επιχειρηθεί άμεσα και καίρια διότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός  και η αναγέννηση της πραγματικής λαϊκής κυριαρχίας είναι το παν.
Δεν θα επιτευχθεί η αναγέννηση της Δημοκρατίας εάν δεν γίνουν μεγάλες θεσμικές μεταρρυθμίσεις ικανές να συμβάλλουν στην ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της ενεργής συμμετοχής των πολιτών. Πρωτίστως όμως πρέπει να αντιμετωπιστεί η διαπλοκή του οικονομικού κατεστημένου με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η διάλυση της «μιντιοκρατίας» είναι το πρώτο και καθοριστικό βήμα για την αναγέννηση της δημοκρατίας. Κλειδί γιαυτό αποτελεί η θεσμική δημοκρατική ρύθμιση των αδειών των συχνοτήτων για τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Δεν αρκεί, για να γίνει αυτό, η διατύπωση ορθών κανόνων αλλά επιβάλλεται και η εφαρμογή τους κατά τρόπο συνεπή και άμεσο.
Η αναγέννηση της Δημοκρατίας επιτάσσει και άλλες καίριες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που αναφέρονται στη δομή του κράτους, στη λειτουργία των αποκεντρωμένων αντιπροσωπευτικών θεσμών, δηλαδή της τοπικής αυτοδιοίκησης, στην ενίσχυση των θεσμών της ουσιαστικής Δημοκρατίας με αποτελεσματικούς θεσμούς λαϊκής διαβούλευσης, στην εφαρμογή της δημοκρατικής αρχής χωρίς παρεκκλίσεις στο εκλογικό σύστημα τόσο στο κεντρικό όσο και στο τοπικό και περιφερειακό πολιτικό οικοδόμημα, ο ορισμός ορίων θητειών σε όλα τα επίπεδα του πολιτικού συστήματος έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και να αποτρέπεται  η επαγγελματοποίηση της πολιτικής, και άλλα.
Πρώτα απ΄όλα προέχει η διάλυση της "μιντιοκρατίας". Αν αυτό δεν γίνει εγκαίρως η νέα Κυβέρνηση διατρέχει τον κίνδυνο να ενσωματωθεί στις ισχύουσες - ή προσαρμοσμένες στο μοτίβο της, πλην όμως- τυπικές δομές της εξουσίας που παγιώνουν την κατ΄επιφαση Δημοκρατία και ακυρώνουν την προοπτική της πραγμάτωσης της «ζώσας» λαϊκής κυριαρχίας.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

Πιστεύω ότι η Προοδευτική Διακυβέρνηση είναι το μέγα διακύβευμα για την αναγέννηση της Ελλάδας. Για την Προοδευτική Διακυβέρνηση είναι αναγκαία η ενίσχυση των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, των δυνάμεων που στηρίζουν την προοδευτική μεταρρύθμιση και την ενδυνάμωση της δημοκρατίας και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι με αυτόν τον προσανατολισμό μεταρρυθμιστικές δυνάμεις είναι παρούσες και πολλαπλές. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έχουμε περισσότερες της μίας επιλογές. Ας τις αξιοποιήσουμε με περίσκεψη, λογισμό και αισιοδοξία. Ας τις αξιοποιήσουμε κοιτώντας σε ένα άμεσο μέλλον σύνθεσης με πλουραλισμό, συμμετοχικότητα και νεωτερικότητα. Γιατί αυτό το άμεσο μέλλον για τον τόπο και την κοινωνία δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο εμμονές και ξεκαθάρισμα ενδοκομματικών ή παραταξιακών λογαριασμών που δεν αφορούν πλέον την σημερινή και κυρίως την αυριανή Ελλάδα. Ας αφήσουμε πίσω αυτές τις λογικές και αυτούς που τις κουβαλούν και ας κοιτάξουμε μπροστά αλλάζοντας όλα όσα πρέπει να αλλάξουν για να ανθίσει μία δυνατή, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα σε μία δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη Ευρώπη.

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

ΕΥΓΕ!!! ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΗΣ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ

Σε μία Ελλάδα όπου κυριαρχεί η μιζέρια και η μεμψιμοιρία, που αναλώνεται στην υπερβολή και στις δογματικές υστερίες υπάρχει και η πραγματική κοινωνία με το φιλότιμο, την αυταπάρνηση και τον αγώνα. Αυτή η πραγματική κοινωνία εκπροσωπήθηκε στα πρώτα βήματα του 2015 από τους εργαζόμενους του ΑΗΣ Αλιβερίου, αυτούς που συνήθως συναντούν τον τελευταίο καιρό την συκοφάντηση και τον φθόνο, αυτούς που με απόλυτο επαγγελματισμό και κάτω από αντίξοες συνθήκες κατόρθωσαν να αποκαταστήσουν άμεσα σε εύλογο χρόνο την σοβαρή βλάβη στο παλαιό εργοστάσιο ξαναδίνοντας αυτή την γιορτινή μέρα το αγαθό της ηλεκτροδότησης στην Νότια Εύβοια.
 Δεν υπάρχει μόνο η Ελλάδα της διάλυσης, της θλιβερής κομματικοκρατίας και της πολιτικής ανικανότητας. Υπάρχει και η Ελλάδα της ευθύνης, της αποτελεσματικότητας και της πραγματικής υπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος. Αυτή πρέπει να ενθαρρύνουμε, να στηρίξουμε και να αναδείξουμε. Γιαυτήν πρέπει να αισιοδοξούμε. Οι εργαζόμενοι του ΑΗΣ Αλιβερίου μας έδειξαν ότι υπάρχει σε αυτή την Ελλάδα φιλότιμο, υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα. Εύγε!!!

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΑΥΛΩΝΑΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟΥ. ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ.



Η οργάνωση, λειτουργία και προοπτική του Δήμου Κύμης Αλιβερίου προϋποθέτει την ισοβαρή ανάπτυξη των Δημοτικών του Ενοτήτων και την επίσης αναλογική χωροθέτηση των υπηρεσιών του αλλά και των λοιπών δημοσίων υπηρεσιών έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι πολίτες αλλά και να γίνεται εξοικονόμηση πόρων με την αξιοποίηση κτιριακών υποδομών. Την προηγούμενη δημοτική περίοδο αυτή η αντίληψη δεν επικράτησε και οι ενδιάμεσες δημοτικές ενότητες Αυλώνος, Κονιστρών και Δυστίων εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους ενώ το ενδιαφέρον της Δημοτικής Αρχής επικεντρώθηκε στο Αλιβέρι και στην Κύμη ενθαρρύνοντας τον  τοπικιστικό ανταγωνισμών των δύο πόλων του Δήμου. Αυτή η αντίληψη «νομιμοποιήθηκε» και από φορείς της τοπικής κοινωνίας και ιδίως επαγγελματικές ομάδες που αξιοποιώντας ατέλειες και λάθη του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (όσο αφορά δημοτικές υπηρεσίες) και πελατειακές παλαιοκομματικές πρακτικές (όσον αφορά το την κατάργηση του Ειρηνοδικείου) έθεσαν αιτήματα μετακίνησης υπηρεσιών που δεν έπρεπε να θέσουν εάν δεν ήθελαν να αναπαράγουν έναν άγονο και αναχρονιστικό τοπικιστικό ανταγωνισμό.
Τους πρώτους μήνες της θητείας της η νέα Δημοτική Αρχή δεν έχει δείξει ότι προτίθεται να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Εάν όμως δεν αλλάξει αντίληψη και δεν προσχωρήσει με πράξεις και αποφάσεις στην ισοβαρή ανάπτυξη των  δημοτικών ενοτήτων με αναγνώριση εμπράκτως του ρόλου και της αποστολής των ενδιάμεσων ενοτήτων τότε με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στην απαξίωση της προοπτικής του Δήμου Κύμης Αλιβερίου.
Πρόσφατο συμβάν η μη στήριξη της χωροθέτησης του υπό συγχώνευση Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι  με άμεση μάλιστα προοπτική να είναι έδρα του μοναδικού πλέον Υποθηκοφυλακείου του Δήμου. Η κεντρικότητα του Αυλωναρίου αλλά και η ύπαρξη του κτιρίου του Ειρηνοδικείου για την επαρκή στέγαση του Υποθηκοφυλακείου επιβάλλουν την υποστήριξη και τελικά την απαίτηση για την χωροθέτηση του Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση δεν νομιμοποιείται με όρους διαφύλαξης της ενότητας και της υπόστασης του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Να μην ξεχνάμε ότι αδίκως καταργήθηκε το Ειρηνοδικείο Αυλώνος το οποίο – εάν κάποιο έπρεπε με όρους οικονομικότητας και ορθολογισμού- ήταν το μοναδικό που έπρεπε να παραμείνει όταν η Πολιτεία είχε ήδη σπεύσει να βελτιώσει το κτίριο ενώ τα δύο άλλα ήταν ετοιμόρροπα.  Η Πολιτεία και ο Δήμος Κύμης Αλιβερίου χρωστάνε συνεπώς στο Αυλωνάρι την εγκατάσταση του Υποθηκοφυλακείου και τους καλώ να το κάνουν. Ο Δήμος οφείλει να αγκαλιάζει όλες τις επιμέρους τοπικές κοινωνίες με την φροντίδα της ισομερούς και αναλογικής ανάπτυξής τους διαφορετικά δεν θα διαφέρει σε τίποτε από το κεντρικό κράτος που με τις περιφερειακές πολιτικές του αναπαράγει ανισότητες.
Ως τέως Δήμαρχος Αυλώνος ενώνω την φωνή μου με την φωνή των πολιτών του Αυλωναρίου και του πρώην Δήμου Αυλώνος και απαιτώ ο Δήμος να αλλάξει τις αποφάσεις του και να στηρίξει δυναμικά και αποτελεσματικά το δίκαιο αίτημα της εγκατάστασης του Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι. 

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΧΑΛΚΙΔΑ


Γύρω από την αντιμετώπιση του κτιριακού συγκροτήματος της άλλοτε Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας  εγείρονται διαφορετικές απόψεις οι οποίες άλλες φορές  συγκλίνουν και άλλες αποκλίνουν. Το ζητούμενο είναι πάντως η διαμόρφωση μίας οριστικής απόφασης προκειμένου αυτή η ανοικτή πληγή της πόλης να κλείσει.
Για περισσότερα από 30 χρόνια η Χαλκίδα έχει μείνει χωρίς Δημοτική Αγορά!!! Αυτή η χαμένη λειτουργία αποτελεί κενό στην οικονομική ζωή της πόλης.
Τι σημασία έχει μία Δημοτική Αγορά για μία σύγχρονη πόλη; Η απάντηση έρχεται εν προκειμένω από την αντίστροφη πραγματικότητα αυτής της συγκεκριμένης πόλης. Η πολυετής έλλειψη  της Δημοτικής Αγοράς στερεί την πόλη από την καρδιά της οικονομικής της ζωής και τους παλμούς που αυτή δίνει στην κοινωνική ζωή. Αυτή είναι η βαθιά σημασία των οργανωμένων χώρων εμπορικής και οικονομικής δραστηριότητας, των αγορών είτε αυτές αναφέρονται στην αρχαία πόλη, είτε στην μεσαιωνική και αναγεννησιακή πόλη, είτε στην σύγχρονη πόλη της βιομηχανικής εποχής είτε στην σύγχρονη μεταβιομηχανική και ψηφιακή πόλη. Η αγορά ως χώρος έχει οικονομική και κοινωνική διάσταση. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η αναβάθμιση της οικονομικής διάστασης ακόμη και σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή όταν η ανάπλαση των χώρων επιτρέπει την ανάπτυξη κοινωνικών επαφών και δραστηριοτήτων στον ίδιο χώρο, π.χ. πεζοδρομήσεις εμπορικών δρόμων κ.ο.κ. Επίσης δεν είναι τυχαία η μορφή που λαμβάνουν αρχιτεκτονικά τα σύγχρονα και εν πολλοίς θηριώδη Εμπορικά Κέντρα. Τέλος, στις περισσότερες περιπτώσεις των Δημοτικών Αγορών που κατασκευάστηκαν από το τέλος του 19ου αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η επιλογή του χώρου συνδέεται με την παράδοση της διοργάνωσης παζαριών στον ίδιο χώρο, δηλαδή των αντίστοιχων «λαϊκών ανοικτών αγορών» των προηγουμένων αιώνων.
Συνεπώς η σημασία μίας Δημοτικής Αγοράς ως οικονομική και κοινωνική δομή μίας πόλης διατρέχει διαχρονικά στην ιστορία των πόλεων αλλά σε κάθε εποχή προσαρμόζεται σε δεδομένα της και λαμβάνει την σύγχρονη μορφή της. Ένα είναι βέβαιο πάντως. Η πόλη που δεν έχει Δημοτική Αγορά έχει χάσει ένα  στοιχείο της υπόστασής της, έχει κενό στην οικονομική και κοινωνική της οργάνωση, έχει κατά κάποιο τρόπο λειτουργική αναπηρία. Αναφέροντας αυτά δεν υποτιμούμε ασφαλώς την ιστορική διάσταση του χώρου και την σημασία του για την Χαλκίδα ως αναγνωρισμένου ιστορικού τόπου. Αλλά πρέπει να συνδέεται ο σεβασμός και η διατήρηση της ιστορικότητας με την δυναμική της σύγχρονης πόλης.
Ξαναγυρίζοντας στην περίπτωση της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας το κενό αυτό διαπιστώνεται από την διάσταση, την μορφή και κυρίως την έλλειψη συγκεκριμένου επίκεντρου στο εμπορικό της κέντρο. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο εμπορικός κόσμος της πόλης ζητά εναγωνίως την λειτουργία της Δημοτικής Αγοράς ενώ ίσως θα περίμενε κανείς να έχει ανταγωνιστική στάση απέναντί της. Βιώνει την απουσία της ως ανυπαρξία νεύρου και καρδιάς στην εμπορική ζωή της πόλης.
Η Χαλκίδα χρειάζεται απαραιτήτως την επαναλειτουργία, μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες απουσίας, της Δημοτικής Αγοράς.

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΧΘΟΥΝ ΑΠΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.


H παράκαμψη της Χαλκίδας είναι πράγματι ένα μεγάλο έργο ιδιαίτερα σημαντικό για την πόλη και τον νομό. Χθες έγινε μόνο η πανηγυρική του ανακοίνωση. Έως την οριστική εξασφάλιση της χρηματοδότησης, τη δημοπράτηση, την έναρξη κατασκευής και την ολοκλήρωση ο δρόμος είναι μακρύς και επίπονος. Άλλωστε υπάρχει και το κακό προηγούμενο αντίστοιχων έργων όπως η παράκαμψη Βασιλικού που είχε δημοπρατηθεί αλλά τελικά έμεινε στα αζήτητα και παραμένει μαζί με τις παρακάμψεις Αμαρύνθου, Αλιβερίου και τον Βόρειο Οδικό Άξονα μία ακόμη μεγάλη προσδοκία. Συνεπώς οι πανηγυρισμοί από τον Υπουργό ή τον Περιφερειάρχη ή τους Κυβερνητικούς Παράγοντες είναι δυσανάλογης έντασης με την σοβαρότητα της δουλειάς που πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα και η οποία θα αποδείξει μέσα από βασανιστικές δοκιμασίες υπουργών, πολιτικών παραγόντων και υπηρεσιών εάν το χθεσινό ήταν ένα επικοινωνιακό ξεκίνημα μίας, επιτέλους, καλής εξέλιξης για την  Εύβοια και την Χαλκίδα.
Το έργο αυτό εάν δεν συνοδευτεί στον άμεσο ορατό ορίζοντα με τις παρακάμψεις του Νότιου Άξονα και με τον Βόρειο Άξονα έχει μικρότερη σημασία για το σύνολο του Νομού αλλά σε κάθε περίπτωση είναι πολύ σημαντικό, ζωτικότατης σημασίας,  για την Χαλκίδα και την ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της. Αυτά προς επίγνωση και της νέας Περιφερειακής Ηγεσίας  η οποία φαίνεται ότι τώρα ανακάλυψε την "πυρίτιδα".
Υπήρξε πάντως περίεργη εάν όχι προκλητική η έκκληση του Υπουργού κ. Χρυσοχοϊδη προς τους Δημάρχους της Εύβοιας να του πουν και μάλιστα συντόμως τι θέλουν να γίνει με τους λοιπούς οδικούς άξονες. Αντί να απαντήσει αυτός ο αρμόδιος εκπρόσωπος της Πολιτείας επιχείρησε να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Είναι όντως στο χέρι της Ευβοϊκής Αυτοδιοίκησης να βρει την αποτελεσματικότερη "σχεδιασμένη και τεκμηριωμένη ένταση" και να απαιτήσει άμεσα την δρομολόγηση των άλλων μεγάλων οδικών έργων με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Αυτό όμως πρέπει επιτέλους να το κάνει ορθώνοντας το ανάστημα  μίας ενωμένης, ισχυρής και αποφασιστικής αυτοδιοίκησης η οποία αναγκάζει την Κυβέρνηση να την ακούσει και να διαβουλευτεί μαζί της ευθέως και χωρίς τις γνωστές παλαιοκομματικές διαμεσολαβήσεις που και το κύρος της υπονομεύουν και συνήθως σοβαρά αποτελέσματα δεν φέρνουν.
Εν κατακλείδι, καλή η χθεσινή γιορτή αλλά θα αποδειχθεί σημαντική μόνο στη συνέχεια, όταν μάλιστα αποδώσει έμπρακτα αποτελέσματα και δεν περιοριστεί σε επικοινωνιακές παράτες ενόψει των πολιτικών εξελίξεων στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΟΔΙΚΑ ΕΡΓΑ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΥΛΩΝΟΣ.

Μερική άποψη του δρόμου Κάλαμος - Κορασίδα
Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κύμης Αλιβερίου για την προώθηση της ένταξης δύο σημαντικών για την περιοχή της Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος έργων στο τρέχον ΕΣΠΑ 2007-2013 και ειδικότερα στο  Πρόγραμμα «Αγροτική Ανάπτυξη  της Ελλάδας 2007-2013» αποτελεί μία σημαντική πρωτοβουλία.  Πρόκειται για τα έργα:  1) Αγροτική οδοποιία Κάλαμος-Κορασίδα 2) Βελτίωση Αγροτικής Οδοποιίας Τ.Κ Οκτωνιάς. Το πρώτο αφορά την ασφαλτόστρωση του δρόμου Κάλαμος Κορασίδα και το δεύτερο τον δρόμο Μουρτάρι Μουρτερή.
Προσωπικά είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι διότι οι μελέτες των έργων αυτών είχαν εκπονηθεί επί της Δημαρχίας μας προκειμένου να ενταχθούν στο Πρόγραμμα "Αλ. Μπαλτατζής" πλην όμως μετά το 2009 το αρμόδιο Υπουργείο ματαίωσε τις εντάξεις έργων για τους Δήμους. Οι μελέτες είχαν εκπονηθεί με βάση τις προδιαγραφές του Προγράμματος στις οποίες καθοριζόταν έως 6 μέτρα το πλάτος του οδοστρώματος. Είχαμε επιλέξει τρία έργα, τα δύο προαναφερόμενα και τον δρόμο Άγιος Γεώργιος- Παραμερίτες που εν συνεχεία λόγω της ωριμότητάς του τμήμα του χρηματοδοτήθηκε και κατασκευάστηκε με πόρους του Ταμείου Αρωγής Πυροπλήκτων (Ταμείο Μολυβιάτη).
Τα δύο προαναφέρομενα έργα είναι μείζονος σημασία για την ανάπτυξη των περιοχών που κατασκευάζονται αλλά και για την γενικότερη ανάπτυξη της Δημοτικής Ενότητας. Ασφαλώς οι προδιαγραφές του Προγράμματος δεν επέτρεψαν  τον σχεδιασμό των έργων με καλύτερη προοπτική και μεγαλύτερο κόστος όπως π.χ. το πλάτος το οποίο είναι ιδιαίτερα περιορισμένο. Εκεί θα χρειαστεί, ιδιαίτερα στο δρόμο Μουρτάρι - Μουρτερή συνεχής διαβούλευση με τους ιδιοκτήτες ώστε να γίνουν οι κατάλληλες διαπλατύνσεις και βελτιώσεις στην χάραξη και την γεωμετρία. Αντίστοιχα αλλά μικρότερης κλίμακας ζητήματα υπάρχουν και στον δρόμο Κάλαμος Κορασίδα.

Ελπίζουμε και με επόμενες πρωτοβουλίες της δημοτικής αρχής να αξιοποιηθούν όλες οι μελέτες που είχε εκπονήσει ο  τέως Δήμος Αυλώνος, όπως είναι η μελέτη για την νέα δεξαμενή ύδρευσης στο Σκληρό, οι μελέτες των κεντρικών συλλεκτήρων αγωγών της αποχέτευσης και κυρίως η υλοποίηση του συμβασιοποιημένου από το 2010 έργου του ΒΙΟΚΑ του Δήμου Αυλώνος.

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΔΗΜΟΥ ΑΥΛΩΝΟΣ

Άγιος Δημήτριος, Χάνια Αυλωναρίου
Η περιοχή του τέως Δήμου Αυλώνος έχει προικισθεί από την ιστορία με ορισμένα από τα πλέον σημαντικά Βυζαντινά, θρησκευτικά και μη, Μνημεία της Εύβοιας. Ο Πύργος Αυλωναρίου (12ου Αιώνα), ο Άγιος Δημήτριος στα Χάνια (11oςαιώνας) η Αγία Θέκλη (13ος αιώνας), η Ιερά Μονή Λευκών (11 αιώνας), ο Άγιος Ιωάννης στον Χόνδρο (13 αιώνας), η Παναγία στο Κάστρο Ποτήρι (13ος αιώνας) και της μεταβυζαντινής εποχής όπως η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Πυργί (16αιώνας), ο Άγιος Ιωάννης στις Καρυές (16 αιώνας) και ο Άγιος Δημήτριος Καταρράκτη Οκτωνιάς (16 αιώνας) κ.α.
Σήμερα τα περισσότερα από αυτά τα μνημεία έχουν υποστεί την φθορά του χρόνου η οποία είναι αμείλικτη όταν οι αρμόδιοι διοικητικοί και επιστημονικοί φορείς της Πολιτείας δεν φροντίζουν για την διάσωση και την προστασία τους. Πόσα άραγε άλλα χάθηκαν γιατί η αδιαφορία της Πολιτείας άφησε έδαφος στην άγνοια και την αμάθεια εκκλησιαστικών επιτροπών και πολιτών που οδήγησαν στην καταστροφή και την τσιμεντοποίηση.
Από τα προαναφερόμενα μνημεία άμεσος είναι ο κίνδυνος για την Αγία Θέκλη στο ομώνυμο χωριό, για τον Άγιο Δημήτριο στα Χάνια όπου καταστρέφεται το εσωτερικό του και οι εναπομείνασες αγιογραφίες παρότι αποκαταστάθηκε ημιτελώς το εξωτερικό του μνημείου, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Πυργί, ναός με σπάνιες τοιχογραφίες που έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολλών επιστημονικών εργασιών.
Αγία Θέκλη, στο ομώνυμο χωριό

Στο παρελθόν ως Δημοτική Αρχή πετύχαμε να γίνουν κάποιες σωστικές εργασίες στην Αγία Θέκλη και την Μεταμόρφωση Σωτήρος πλην όμως με το πέρασμα του χρόνου η συνεισφορά τους τελείωσε. Από την άλλη πλευρά έχουμε το παράδειγμα της κινητοποίησης της κοινωνίας των πολιτών στην Οκτωνιά και σε συνεργασία με την Μητρόπολη ευαισθητοποίησαν το Υπουργείο Πολιτισμού για την διάσωση και αποκατάσταση του Αγίου Δημητρίου στον Καταρράκτη Οκτωνιάς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται κινητοποίηση, ευαισθητοποίηση και πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών, της δημοτικής αρχής αλλά και της τοπικής εκκλησίας ως προς τα θρησκευτικά μνημεία, για να αναδείξουμε τα προβλήματα, να προβάλλουμε την αξία των μνημείων και να σπρώξουμε την Πολιτεία, το Υπουργείο Πολιτισμού με τις περιφερειακές του δομές να παρέμβει, να προγραμματίσει και να εκτελέσει τα αναγκαία έργα διάσωσης, αποκατάστασης και ανάδειξης.
Μεταμόρφωση του Σωτήρος, στο Πυργί
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τώρα γιατί αύριο είναι ίσως αργά. Οφείλουμε να προστατέψουμε τα σημαντικά αυτά αποτυπώματα του περάσματος της Ιστορίας από τον τόπο μας, όχι γιατί μας θυμίζουν μόνο τις ρίζες αλλά κυρίως γιατί αποτελούν και έναν τοπικό πολιτιστικό πόρο χρήσιμο για την ανάπτυξη και την προκοπή του τόπου μας σήμερα. Και κάτι τελευταίο…. Αν δεν διεκδικήσουμε, εάν δεν φωνάξουμε….εάν δεν τρέξουμε και κυρίως εάν δεν προτείνουμε ….κανείς άλλος δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί αυτοβούλως γιαυτά όλα.
Η Παναγία στο Κάστρο Ποτήρι

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

"Ο ΕΜΒΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΟΥ ΔΥΣΤΟΥ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ!!"

Η χθεσινή καταστροφική πυρκαγιά στην Λίμνη του Δύστου ξεγύμνωσε με τον πιο τραγικό τρόπο την παντελή έλλειψη μέτρων προστασίας του υγροβιοτόπου της Λίμνης αφήνοντας κυριολεκτικά στην δυσοίωνη ιστορική μοίρα του. Βλέπετε ο έμβιος πλούτος της Λίμνης δεν είναι γραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους όπως αντιθέτως όλοι εκείνοι που διαχρονικά βλέπουν τον υγροβιότοπο ως εχθρό. Η παντελής έλλειψη φορέα προστασίας της Λίμνης του Δύστου και κυρίως η παντελής έλλειψη ή ακόμη και η άγνοια της ανάγκης ενός σχεδίου ορθολογικής και βιώσιμης διαχείρισης επέτρεψε την χθεσινή καταστροφή και θα επιτρέψει τις επόμενες. Μόνο εάν η τοπική κοινωνία καταλάβει ότι η Λίμνη είναι ο πλούτος της και πρέπει να την διατηρεί υπάρχει ελπίδα να σωθεί κάτι. Για να γίνει αυτό χρειάζεται δραστική κινητοποίηση όσων πιστεύουν ότι η Λίμνη του Δύστου πρέπει και μπορεί να γίνει εστία προστασίας και βιώσιμης διαχείρισης. Ας μην περιμένουμε την επόμενη καταστροφή για να ξαναλέμε τα ίδια. Όσο για τις ευθύνες του χθεσινού εγκλήματος αυτές όχι μόνο πρέπει να διερευνηθούν άμεσα αλλά και να αποδοθούν αμείλικτα. Να κατανοηθούν ως έγκλημα στην ζωή του τόπου. 

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ


Η εγκατάσταση των πλευρικών διοδίων στην Φθιώτιδα και η έναρξη λειτουργίας τους έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών. Οι Δήμοι διοργανώνουν διαμαρτυρίες και η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας εκδήλωσε την έντονη αντίθεσή της. Το θέμα των διοδίων είναι προ των πυλών και της Εύβοιας γιαυτό η εξέλιξή του στην γειτονική Φθιώτιδα μας αφορά ποικιλοτρόπως: και γιατί είμαστε μέρος της ίδιας Περιφέρειας, οπότε οφείλουμε την ανάδειξη της περιφερειακής αλληλεγγύης, αλλά κυρίως και γιατί προοιωνίζει τον αγώνα που πρέπει να δοθεί από την Εύβοια για την αποτροπή της εγκατάστασης των διοδίων στο δρόμο Σχηματάρι Χαλκίδα.
Γύρω από το θέμα «Διόδια» αναπτύσσονται βεβαίως επιχειρήματα και αφορισμοί που έχουν ευρύτερες  πολιτικές και ενίοτε ιδεολογικές αναγωγές. Άλλοι αφορίζουν κάθε τι στο οποίο οι χρήστες πληρώνουν, άλλοι κάθε τι το οποίο δεν είναι απολύτως και ερμητικά κλεισμένο στο Δημόσιο και άλλοι αναγάγουν τη διαμαρτυρία τους αναλόγως με τους ρόλους που κάθε φορά ενδύονται με αποτέλεσμα για παράδειγμα ως Βουλευτές του 2007 να έχουν ψηφίσει και ως Δήμαρχοι του 2014 να διαμαρτύρονται.
Οφείλουμε συνεπώς κάθε φορά που τοποθετούμε απόψεις και θέσεις να καταθέσουμε το γενικό πλαίσιό αναφοράς, δηλαδή τα πολιτικά προαπαιτούμενα. Στις σημερινές συνθήκες μεγάλα έργα υποδομής χρηματοδοτούνται και κατασκευάζονται και με το σύστημα της παραχώρησης. Ιδιώτες και τράπεζες βάζουν κεφάλαια, κατασκευάζουν τους δρόμους και οι χρήστες πληρώνουν διόδια. Θα ήταν ίσως καλό το Δημόσιο να έχει ανεξάντλητους πόρους για να μην έχει ανάγκη όλους αυτούς, πλην όμως δεν διαθέτει τους αναγκαίους πόρους.
Η παραχώρηση βασίζεται σε συμβάσεις οι οποίες εγκρίνονται από την Βουλή. Συνεπώς η Κυβέρνηση προηγουμένως διαπραγματεύεται τους όρους και εν συνεχεία οι Βουλευτές αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη της αποδοχής ή της απόρριψης. Το ότι υπάρχουν όροι ανόητοι, καταχρηστικοί ή σε βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος την βαριά ευθύνη φέρουν οι Κυβερνήσεις και η Βουλή. Επίσης κάθε σύμβαση όπως και κάθε νόμος τροποποιείται και αναθεωρείται όταν οι συνθήκες αλλάζουν ή διαπιστώνονται λάθη και παραλείψεις. Η άποψη που λέει ότι τα συγκεκριμένα διόδια ή οι συγκεκριμένες τιμές επιβάλλονται από τον νόμο και δεν αλλάζουν μόνο από ανεύθυνες και ανίκανες ή υποτακτικές Κυβερνήσεις μπορεί να υποστηριχθεί, πάντως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποστηρίζεται από πολιτικούς που αντλούν την νομιμοποίησή τους από την λαϊκή κυριαρχία και διαθέτουν την κοινή λογική.
Ως εκ τούτου κανένας αγώνας της τοπικής κοινωνίας της Φθιώτιδας και κάθε άλλης περιοχής δεν πάει χαμένος αρκεί να επιβάλλει την επαναδιαπράγματευση, την τροποποίηση των συμβάσεων και την κατοχύρωση του δημοσίου συμφέροντος και των δικαιωμάτων των τοπικών κοινωνιών σε ένα ασφαλές και σύγχρονο οδικό δίκτυο τόσο στο έργο παραχώρησης όσο και στο παράπλευρο οδικό δίκτυο. Είναι τουλάχιστον εξωφρενικό Υπουργοί να ισχυρίζονται ότι οι κάτοικοι μπορούν εναλλακτικά να χρησιμοποιούν οδικό δίκτυο της δεκαετίας του ΄60.
Όλα τα παραπάνω έχουν τεράστια σημασία για την Εύβοια. Στα διόδια της Φθιώτιδας η αντιπαράθεση είναι γύρω από το ποσόν, την κατάσταση του παράπλευρου οδικού δικτύου και κυρίως την ανταποδοτικότητα. Ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός θεμελιώνει τα εν πολλοίς σαθρά και παρωχημένα επιχειρήματά του στην ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών για τους χρήστες των έργων. Σε αυτό ακριβώς το επιχείρημά του, δηλαδή ότι τον δρόμο τον πληρώνει ο χρήστης, καταρρίπτεται η εφαρμογή της σύμβασης παραχώρησης στα διόδια της Εύβοιας, δηλαδή το Σχηματάρι Χαλκίδα. Αρκεί μόνο αυτό το επιχείρημα του Υπουργού για να τροποποιηθεί η Σύμβαση και να μην εγκατασταθούν τα διόδια στο δρόμο Σχηματάρι Χαλκίδα προκειμένου να πληρωθεί ο παραχωρησιούχος της Ιονίας Οδού!!! Αφού παραδέχεται ότι ο χρήστης πληρώνει τον δρόμο παραδέχεται ότι και ο χρήστης του Σχηματάρι Χαλκίδα δεν μπορεί να πληρώνει έναν άλλον δρόμο που δεν τον χρησιμοποιεί.

Όσο για την σύμβαση ασφαλώς και τροποποιείται. Αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση και ο αγώνας της τοπικής κοινωνίας για να την διαμορφώσει. ’Ολα τα άλλα είναι κουραφέξαλα. Γιαυτό λοιπόν ας παρακολουθούμε συμπαραστεκόμενοι στον αγώνα των τοπικών κοινωνιών της Φθιώτιδας έχοντας το νου μας στον δικό μας αγώνα.