Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

Πιστεύω ότι η Προοδευτική Διακυβέρνηση είναι το μέγα διακύβευμα για την αναγέννηση της Ελλάδας. Για την Προοδευτική Διακυβέρνηση είναι αναγκαία η ενίσχυση των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, των δυνάμεων που στηρίζουν την προοδευτική μεταρρύθμιση και την ενδυνάμωση της δημοκρατίας και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι με αυτόν τον προσανατολισμό μεταρρυθμιστικές δυνάμεις είναι παρούσες και πολλαπλές. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έχουμε περισσότερες της μίας επιλογές. Ας τις αξιοποιήσουμε με περίσκεψη, λογισμό και αισιοδοξία. Ας τις αξιοποιήσουμε κοιτώντας σε ένα άμεσο μέλλον σύνθεσης με πλουραλισμό, συμμετοχικότητα και νεωτερικότητα. Γιατί αυτό το άμεσο μέλλον για τον τόπο και την κοινωνία δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο εμμονές και ξεκαθάρισμα ενδοκομματικών ή παραταξιακών λογαριασμών που δεν αφορούν πλέον την σημερινή και κυρίως την αυριανή Ελλάδα. Ας αφήσουμε πίσω αυτές τις λογικές και αυτούς που τις κουβαλούν και ας κοιτάξουμε μπροστά αλλάζοντας όλα όσα πρέπει να αλλάξουν για να ανθίσει μία δυνατή, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα σε μία δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη Ευρώπη.

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

ΕΥΓΕ!!! ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΗΣ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ

Σε μία Ελλάδα όπου κυριαρχεί η μιζέρια και η μεμψιμοιρία, που αναλώνεται στην υπερβολή και στις δογματικές υστερίες υπάρχει και η πραγματική κοινωνία με το φιλότιμο, την αυταπάρνηση και τον αγώνα. Αυτή η πραγματική κοινωνία εκπροσωπήθηκε στα πρώτα βήματα του 2015 από τους εργαζόμενους του ΑΗΣ Αλιβερίου, αυτούς που συνήθως συναντούν τον τελευταίο καιρό την συκοφάντηση και τον φθόνο, αυτούς που με απόλυτο επαγγελματισμό και κάτω από αντίξοες συνθήκες κατόρθωσαν να αποκαταστήσουν άμεσα σε εύλογο χρόνο την σοβαρή βλάβη στο παλαιό εργοστάσιο ξαναδίνοντας αυτή την γιορτινή μέρα το αγαθό της ηλεκτροδότησης στην Νότια Εύβοια.
 Δεν υπάρχει μόνο η Ελλάδα της διάλυσης, της θλιβερής κομματικοκρατίας και της πολιτικής ανικανότητας. Υπάρχει και η Ελλάδα της ευθύνης, της αποτελεσματικότητας και της πραγματικής υπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος. Αυτή πρέπει να ενθαρρύνουμε, να στηρίξουμε και να αναδείξουμε. Γιαυτήν πρέπει να αισιοδοξούμε. Οι εργαζόμενοι του ΑΗΣ Αλιβερίου μας έδειξαν ότι υπάρχει σε αυτή την Ελλάδα φιλότιμο, υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα. Εύγε!!!

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΑΥΛΩΝΑΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟΥ. ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ.



Η οργάνωση, λειτουργία και προοπτική του Δήμου Κύμης Αλιβερίου προϋποθέτει την ισοβαρή ανάπτυξη των Δημοτικών του Ενοτήτων και την επίσης αναλογική χωροθέτηση των υπηρεσιών του αλλά και των λοιπών δημοσίων υπηρεσιών έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι πολίτες αλλά και να γίνεται εξοικονόμηση πόρων με την αξιοποίηση κτιριακών υποδομών. Την προηγούμενη δημοτική περίοδο αυτή η αντίληψη δεν επικράτησε και οι ενδιάμεσες δημοτικές ενότητες Αυλώνος, Κονιστρών και Δυστίων εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους ενώ το ενδιαφέρον της Δημοτικής Αρχής επικεντρώθηκε στο Αλιβέρι και στην Κύμη ενθαρρύνοντας τον  τοπικιστικό ανταγωνισμών των δύο πόλων του Δήμου. Αυτή η αντίληψη «νομιμοποιήθηκε» και από φορείς της τοπικής κοινωνίας και ιδίως επαγγελματικές ομάδες που αξιοποιώντας ατέλειες και λάθη του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (όσο αφορά δημοτικές υπηρεσίες) και πελατειακές παλαιοκομματικές πρακτικές (όσον αφορά το την κατάργηση του Ειρηνοδικείου) έθεσαν αιτήματα μετακίνησης υπηρεσιών που δεν έπρεπε να θέσουν εάν δεν ήθελαν να αναπαράγουν έναν άγονο και αναχρονιστικό τοπικιστικό ανταγωνισμό.
Τους πρώτους μήνες της θητείας της η νέα Δημοτική Αρχή δεν έχει δείξει ότι προτίθεται να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Εάν όμως δεν αλλάξει αντίληψη και δεν προσχωρήσει με πράξεις και αποφάσεις στην ισοβαρή ανάπτυξη των  δημοτικών ενοτήτων με αναγνώριση εμπράκτως του ρόλου και της αποστολής των ενδιάμεσων ενοτήτων τότε με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στην απαξίωση της προοπτικής του Δήμου Κύμης Αλιβερίου.
Πρόσφατο συμβάν η μη στήριξη της χωροθέτησης του υπό συγχώνευση Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι  με άμεση μάλιστα προοπτική να είναι έδρα του μοναδικού πλέον Υποθηκοφυλακείου του Δήμου. Η κεντρικότητα του Αυλωναρίου αλλά και η ύπαρξη του κτιρίου του Ειρηνοδικείου για την επαρκή στέγαση του Υποθηκοφυλακείου επιβάλλουν την υποστήριξη και τελικά την απαίτηση για την χωροθέτηση του Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση δεν νομιμοποιείται με όρους διαφύλαξης της ενότητας και της υπόστασης του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Να μην ξεχνάμε ότι αδίκως καταργήθηκε το Ειρηνοδικείο Αυλώνος το οποίο – εάν κάποιο έπρεπε με όρους οικονομικότητας και ορθολογισμού- ήταν το μοναδικό που έπρεπε να παραμείνει όταν η Πολιτεία είχε ήδη σπεύσει να βελτιώσει το κτίριο ενώ τα δύο άλλα ήταν ετοιμόρροπα.  Η Πολιτεία και ο Δήμος Κύμης Αλιβερίου χρωστάνε συνεπώς στο Αυλωνάρι την εγκατάσταση του Υποθηκοφυλακείου και τους καλώ να το κάνουν. Ο Δήμος οφείλει να αγκαλιάζει όλες τις επιμέρους τοπικές κοινωνίες με την φροντίδα της ισομερούς και αναλογικής ανάπτυξής τους διαφορετικά δεν θα διαφέρει σε τίποτε από το κεντρικό κράτος που με τις περιφερειακές πολιτικές του αναπαράγει ανισότητες.
Ως τέως Δήμαρχος Αυλώνος ενώνω την φωνή μου με την φωνή των πολιτών του Αυλωναρίου και του πρώην Δήμου Αυλώνος και απαιτώ ο Δήμος να αλλάξει τις αποφάσεις του και να στηρίξει δυναμικά και αποτελεσματικά το δίκαιο αίτημα της εγκατάστασης του Υποθηκοφυλακείου στο Αυλωνάρι. 

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΧΑΛΚΙΔΑ


Γύρω από την αντιμετώπιση του κτιριακού συγκροτήματος της άλλοτε Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας  εγείρονται διαφορετικές απόψεις οι οποίες άλλες φορές  συγκλίνουν και άλλες αποκλίνουν. Το ζητούμενο είναι πάντως η διαμόρφωση μίας οριστικής απόφασης προκειμένου αυτή η ανοικτή πληγή της πόλης να κλείσει.
Για περισσότερα από 30 χρόνια η Χαλκίδα έχει μείνει χωρίς Δημοτική Αγορά!!! Αυτή η χαμένη λειτουργία αποτελεί κενό στην οικονομική ζωή της πόλης.
Τι σημασία έχει μία Δημοτική Αγορά για μία σύγχρονη πόλη; Η απάντηση έρχεται εν προκειμένω από την αντίστροφη πραγματικότητα αυτής της συγκεκριμένης πόλης. Η πολυετής έλλειψη  της Δημοτικής Αγοράς στερεί την πόλη από την καρδιά της οικονομικής της ζωής και τους παλμούς που αυτή δίνει στην κοινωνική ζωή. Αυτή είναι η βαθιά σημασία των οργανωμένων χώρων εμπορικής και οικονομικής δραστηριότητας, των αγορών είτε αυτές αναφέρονται στην αρχαία πόλη, είτε στην μεσαιωνική και αναγεννησιακή πόλη, είτε στην σύγχρονη πόλη της βιομηχανικής εποχής είτε στην σύγχρονη μεταβιομηχανική και ψηφιακή πόλη. Η αγορά ως χώρος έχει οικονομική και κοινωνική διάσταση. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η αναβάθμιση της οικονομικής διάστασης ακόμη και σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή όταν η ανάπλαση των χώρων επιτρέπει την ανάπτυξη κοινωνικών επαφών και δραστηριοτήτων στον ίδιο χώρο, π.χ. πεζοδρομήσεις εμπορικών δρόμων κ.ο.κ. Επίσης δεν είναι τυχαία η μορφή που λαμβάνουν αρχιτεκτονικά τα σύγχρονα και εν πολλοίς θηριώδη Εμπορικά Κέντρα. Τέλος, στις περισσότερες περιπτώσεις των Δημοτικών Αγορών που κατασκευάστηκαν από το τέλος του 19ου αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η επιλογή του χώρου συνδέεται με την παράδοση της διοργάνωσης παζαριών στον ίδιο χώρο, δηλαδή των αντίστοιχων «λαϊκών ανοικτών αγορών» των προηγουμένων αιώνων.
Συνεπώς η σημασία μίας Δημοτικής Αγοράς ως οικονομική και κοινωνική δομή μίας πόλης διατρέχει διαχρονικά στην ιστορία των πόλεων αλλά σε κάθε εποχή προσαρμόζεται σε δεδομένα της και λαμβάνει την σύγχρονη μορφή της. Ένα είναι βέβαιο πάντως. Η πόλη που δεν έχει Δημοτική Αγορά έχει χάσει ένα  στοιχείο της υπόστασής της, έχει κενό στην οικονομική και κοινωνική της οργάνωση, έχει κατά κάποιο τρόπο λειτουργική αναπηρία. Αναφέροντας αυτά δεν υποτιμούμε ασφαλώς την ιστορική διάσταση του χώρου και την σημασία του για την Χαλκίδα ως αναγνωρισμένου ιστορικού τόπου. Αλλά πρέπει να συνδέεται ο σεβασμός και η διατήρηση της ιστορικότητας με την δυναμική της σύγχρονης πόλης.
Ξαναγυρίζοντας στην περίπτωση της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας το κενό αυτό διαπιστώνεται από την διάσταση, την μορφή και κυρίως την έλλειψη συγκεκριμένου επίκεντρου στο εμπορικό της κέντρο. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο εμπορικός κόσμος της πόλης ζητά εναγωνίως την λειτουργία της Δημοτικής Αγοράς ενώ ίσως θα περίμενε κανείς να έχει ανταγωνιστική στάση απέναντί της. Βιώνει την απουσία της ως ανυπαρξία νεύρου και καρδιάς στην εμπορική ζωή της πόλης.
Η Χαλκίδα χρειάζεται απαραιτήτως την επαναλειτουργία, μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες απουσίας, της Δημοτικής Αγοράς.

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΧΘΟΥΝ ΑΠΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.


H παράκαμψη της Χαλκίδας είναι πράγματι ένα μεγάλο έργο ιδιαίτερα σημαντικό για την πόλη και τον νομό. Χθες έγινε μόνο η πανηγυρική του ανακοίνωση. Έως την οριστική εξασφάλιση της χρηματοδότησης, τη δημοπράτηση, την έναρξη κατασκευής και την ολοκλήρωση ο δρόμος είναι μακρύς και επίπονος. Άλλωστε υπάρχει και το κακό προηγούμενο αντίστοιχων έργων όπως η παράκαμψη Βασιλικού που είχε δημοπρατηθεί αλλά τελικά έμεινε στα αζήτητα και παραμένει μαζί με τις παρακάμψεις Αμαρύνθου, Αλιβερίου και τον Βόρειο Οδικό Άξονα μία ακόμη μεγάλη προσδοκία. Συνεπώς οι πανηγυρισμοί από τον Υπουργό ή τον Περιφερειάρχη ή τους Κυβερνητικούς Παράγοντες είναι δυσανάλογης έντασης με την σοβαρότητα της δουλειάς που πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα και η οποία θα αποδείξει μέσα από βασανιστικές δοκιμασίες υπουργών, πολιτικών παραγόντων και υπηρεσιών εάν το χθεσινό ήταν ένα επικοινωνιακό ξεκίνημα μίας, επιτέλους, καλής εξέλιξης για την  Εύβοια και την Χαλκίδα.
Το έργο αυτό εάν δεν συνοδευτεί στον άμεσο ορατό ορίζοντα με τις παρακάμψεις του Νότιου Άξονα και με τον Βόρειο Άξονα έχει μικρότερη σημασία για το σύνολο του Νομού αλλά σε κάθε περίπτωση είναι πολύ σημαντικό, ζωτικότατης σημασίας,  για την Χαλκίδα και την ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της. Αυτά προς επίγνωση και της νέας Περιφερειακής Ηγεσίας  η οποία φαίνεται ότι τώρα ανακάλυψε την "πυρίτιδα".
Υπήρξε πάντως περίεργη εάν όχι προκλητική η έκκληση του Υπουργού κ. Χρυσοχοϊδη προς τους Δημάρχους της Εύβοιας να του πουν και μάλιστα συντόμως τι θέλουν να γίνει με τους λοιπούς οδικούς άξονες. Αντί να απαντήσει αυτός ο αρμόδιος εκπρόσωπος της Πολιτείας επιχείρησε να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Είναι όντως στο χέρι της Ευβοϊκής Αυτοδιοίκησης να βρει την αποτελεσματικότερη "σχεδιασμένη και τεκμηριωμένη ένταση" και να απαιτήσει άμεσα την δρομολόγηση των άλλων μεγάλων οδικών έργων με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Αυτό όμως πρέπει επιτέλους να το κάνει ορθώνοντας το ανάστημα  μίας ενωμένης, ισχυρής και αποφασιστικής αυτοδιοίκησης η οποία αναγκάζει την Κυβέρνηση να την ακούσει και να διαβουλευτεί μαζί της ευθέως και χωρίς τις γνωστές παλαιοκομματικές διαμεσολαβήσεις που και το κύρος της υπονομεύουν και συνήθως σοβαρά αποτελέσματα δεν φέρνουν.
Εν κατακλείδι, καλή η χθεσινή γιορτή αλλά θα αποδειχθεί σημαντική μόνο στη συνέχεια, όταν μάλιστα αποδώσει έμπρακτα αποτελέσματα και δεν περιοριστεί σε επικοινωνιακές παράτες ενόψει των πολιτικών εξελίξεων στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΟΔΙΚΑ ΕΡΓΑ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΥΛΩΝΟΣ.

Μερική άποψη του δρόμου Κάλαμος - Κορασίδα
Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κύμης Αλιβερίου για την προώθηση της ένταξης δύο σημαντικών για την περιοχή της Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος έργων στο τρέχον ΕΣΠΑ 2007-2013 και ειδικότερα στο  Πρόγραμμα «Αγροτική Ανάπτυξη  της Ελλάδας 2007-2013» αποτελεί μία σημαντική πρωτοβουλία.  Πρόκειται για τα έργα:  1) Αγροτική οδοποιία Κάλαμος-Κορασίδα 2) Βελτίωση Αγροτικής Οδοποιίας Τ.Κ Οκτωνιάς. Το πρώτο αφορά την ασφαλτόστρωση του δρόμου Κάλαμος Κορασίδα και το δεύτερο τον δρόμο Μουρτάρι Μουρτερή.
Προσωπικά είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι διότι οι μελέτες των έργων αυτών είχαν εκπονηθεί επί της Δημαρχίας μας προκειμένου να ενταχθούν στο Πρόγραμμα "Αλ. Μπαλτατζής" πλην όμως μετά το 2009 το αρμόδιο Υπουργείο ματαίωσε τις εντάξεις έργων για τους Δήμους. Οι μελέτες είχαν εκπονηθεί με βάση τις προδιαγραφές του Προγράμματος στις οποίες καθοριζόταν έως 6 μέτρα το πλάτος του οδοστρώματος. Είχαμε επιλέξει τρία έργα, τα δύο προαναφερόμενα και τον δρόμο Άγιος Γεώργιος- Παραμερίτες που εν συνεχεία λόγω της ωριμότητάς του τμήμα του χρηματοδοτήθηκε και κατασκευάστηκε με πόρους του Ταμείου Αρωγής Πυροπλήκτων (Ταμείο Μολυβιάτη).
Τα δύο προαναφέρομενα έργα είναι μείζονος σημασία για την ανάπτυξη των περιοχών που κατασκευάζονται αλλά και για την γενικότερη ανάπτυξη της Δημοτικής Ενότητας. Ασφαλώς οι προδιαγραφές του Προγράμματος δεν επέτρεψαν  τον σχεδιασμό των έργων με καλύτερη προοπτική και μεγαλύτερο κόστος όπως π.χ. το πλάτος το οποίο είναι ιδιαίτερα περιορισμένο. Εκεί θα χρειαστεί, ιδιαίτερα στο δρόμο Μουρτάρι - Μουρτερή συνεχής διαβούλευση με τους ιδιοκτήτες ώστε να γίνουν οι κατάλληλες διαπλατύνσεις και βελτιώσεις στην χάραξη και την γεωμετρία. Αντίστοιχα αλλά μικρότερης κλίμακας ζητήματα υπάρχουν και στον δρόμο Κάλαμος Κορασίδα.

Ελπίζουμε και με επόμενες πρωτοβουλίες της δημοτικής αρχής να αξιοποιηθούν όλες οι μελέτες που είχε εκπονήσει ο  τέως Δήμος Αυλώνος, όπως είναι η μελέτη για την νέα δεξαμενή ύδρευσης στο Σκληρό, οι μελέτες των κεντρικών συλλεκτήρων αγωγών της αποχέτευσης και κυρίως η υλοποίηση του συμβασιοποιημένου από το 2010 έργου του ΒΙΟΚΑ του Δήμου Αυλώνος.

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΔΗΜΟΥ ΑΥΛΩΝΟΣ

Άγιος Δημήτριος, Χάνια Αυλωναρίου
Η περιοχή του τέως Δήμου Αυλώνος έχει προικισθεί από την ιστορία με ορισμένα από τα πλέον σημαντικά Βυζαντινά, θρησκευτικά και μη, Μνημεία της Εύβοιας. Ο Πύργος Αυλωναρίου (12ου Αιώνα), ο Άγιος Δημήτριος στα Χάνια (11oςαιώνας) η Αγία Θέκλη (13ος αιώνας), η Ιερά Μονή Λευκών (11 αιώνας), ο Άγιος Ιωάννης στον Χόνδρο (13 αιώνας), η Παναγία στο Κάστρο Ποτήρι (13ος αιώνας) και της μεταβυζαντινής εποχής όπως η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Πυργί (16αιώνας), ο Άγιος Ιωάννης στις Καρυές (16 αιώνας) και ο Άγιος Δημήτριος Καταρράκτη Οκτωνιάς (16 αιώνας) κ.α.
Σήμερα τα περισσότερα από αυτά τα μνημεία έχουν υποστεί την φθορά του χρόνου η οποία είναι αμείλικτη όταν οι αρμόδιοι διοικητικοί και επιστημονικοί φορείς της Πολιτείας δεν φροντίζουν για την διάσωση και την προστασία τους. Πόσα άραγε άλλα χάθηκαν γιατί η αδιαφορία της Πολιτείας άφησε έδαφος στην άγνοια και την αμάθεια εκκλησιαστικών επιτροπών και πολιτών που οδήγησαν στην καταστροφή και την τσιμεντοποίηση.
Από τα προαναφερόμενα μνημεία άμεσος είναι ο κίνδυνος για την Αγία Θέκλη στο ομώνυμο χωριό, για τον Άγιο Δημήτριο στα Χάνια όπου καταστρέφεται το εσωτερικό του και οι εναπομείνασες αγιογραφίες παρότι αποκαταστάθηκε ημιτελώς το εξωτερικό του μνημείου, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Πυργί, ναός με σπάνιες τοιχογραφίες που έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολλών επιστημονικών εργασιών.
Αγία Θέκλη, στο ομώνυμο χωριό

Στο παρελθόν ως Δημοτική Αρχή πετύχαμε να γίνουν κάποιες σωστικές εργασίες στην Αγία Θέκλη και την Μεταμόρφωση Σωτήρος πλην όμως με το πέρασμα του χρόνου η συνεισφορά τους τελείωσε. Από την άλλη πλευρά έχουμε το παράδειγμα της κινητοποίησης της κοινωνίας των πολιτών στην Οκτωνιά και σε συνεργασία με την Μητρόπολη ευαισθητοποίησαν το Υπουργείο Πολιτισμού για την διάσωση και αποκατάσταση του Αγίου Δημητρίου στον Καταρράκτη Οκτωνιάς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται κινητοποίηση, ευαισθητοποίηση και πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών, της δημοτικής αρχής αλλά και της τοπικής εκκλησίας ως προς τα θρησκευτικά μνημεία, για να αναδείξουμε τα προβλήματα, να προβάλλουμε την αξία των μνημείων και να σπρώξουμε την Πολιτεία, το Υπουργείο Πολιτισμού με τις περιφερειακές του δομές να παρέμβει, να προγραμματίσει και να εκτελέσει τα αναγκαία έργα διάσωσης, αποκατάστασης και ανάδειξης.
Μεταμόρφωση του Σωτήρος, στο Πυργί
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τώρα γιατί αύριο είναι ίσως αργά. Οφείλουμε να προστατέψουμε τα σημαντικά αυτά αποτυπώματα του περάσματος της Ιστορίας από τον τόπο μας, όχι γιατί μας θυμίζουν μόνο τις ρίζες αλλά κυρίως γιατί αποτελούν και έναν τοπικό πολιτιστικό πόρο χρήσιμο για την ανάπτυξη και την προκοπή του τόπου μας σήμερα. Και κάτι τελευταίο…. Αν δεν διεκδικήσουμε, εάν δεν φωνάξουμε….εάν δεν τρέξουμε και κυρίως εάν δεν προτείνουμε ….κανείς άλλος δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί αυτοβούλως γιαυτά όλα.
Η Παναγία στο Κάστρο Ποτήρι

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

"Ο ΕΜΒΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΟΥ ΔΥΣΤΟΥ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ!!"

Η χθεσινή καταστροφική πυρκαγιά στην Λίμνη του Δύστου ξεγύμνωσε με τον πιο τραγικό τρόπο την παντελή έλλειψη μέτρων προστασίας του υγροβιοτόπου της Λίμνης αφήνοντας κυριολεκτικά στην δυσοίωνη ιστορική μοίρα του. Βλέπετε ο έμβιος πλούτος της Λίμνης δεν είναι γραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους όπως αντιθέτως όλοι εκείνοι που διαχρονικά βλέπουν τον υγροβιότοπο ως εχθρό. Η παντελής έλλειψη φορέα προστασίας της Λίμνης του Δύστου και κυρίως η παντελής έλλειψη ή ακόμη και η άγνοια της ανάγκης ενός σχεδίου ορθολογικής και βιώσιμης διαχείρισης επέτρεψε την χθεσινή καταστροφή και θα επιτρέψει τις επόμενες. Μόνο εάν η τοπική κοινωνία καταλάβει ότι η Λίμνη είναι ο πλούτος της και πρέπει να την διατηρεί υπάρχει ελπίδα να σωθεί κάτι. Για να γίνει αυτό χρειάζεται δραστική κινητοποίηση όσων πιστεύουν ότι η Λίμνη του Δύστου πρέπει και μπορεί να γίνει εστία προστασίας και βιώσιμης διαχείρισης. Ας μην περιμένουμε την επόμενη καταστροφή για να ξαναλέμε τα ίδια. Όσο για τις ευθύνες του χθεσινού εγκλήματος αυτές όχι μόνο πρέπει να διερευνηθούν άμεσα αλλά και να αποδοθούν αμείλικτα. Να κατανοηθούν ως έγκλημα στην ζωή του τόπου. 

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ


Η εγκατάσταση των πλευρικών διοδίων στην Φθιώτιδα και η έναρξη λειτουργίας τους έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών. Οι Δήμοι διοργανώνουν διαμαρτυρίες και η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας εκδήλωσε την έντονη αντίθεσή της. Το θέμα των διοδίων είναι προ των πυλών και της Εύβοιας γιαυτό η εξέλιξή του στην γειτονική Φθιώτιδα μας αφορά ποικιλοτρόπως: και γιατί είμαστε μέρος της ίδιας Περιφέρειας, οπότε οφείλουμε την ανάδειξη της περιφερειακής αλληλεγγύης, αλλά κυρίως και γιατί προοιωνίζει τον αγώνα που πρέπει να δοθεί από την Εύβοια για την αποτροπή της εγκατάστασης των διοδίων στο δρόμο Σχηματάρι Χαλκίδα.
Γύρω από το θέμα «Διόδια» αναπτύσσονται βεβαίως επιχειρήματα και αφορισμοί που έχουν ευρύτερες  πολιτικές και ενίοτε ιδεολογικές αναγωγές. Άλλοι αφορίζουν κάθε τι στο οποίο οι χρήστες πληρώνουν, άλλοι κάθε τι το οποίο δεν είναι απολύτως και ερμητικά κλεισμένο στο Δημόσιο και άλλοι αναγάγουν τη διαμαρτυρία τους αναλόγως με τους ρόλους που κάθε φορά ενδύονται με αποτέλεσμα για παράδειγμα ως Βουλευτές του 2007 να έχουν ψηφίσει και ως Δήμαρχοι του 2014 να διαμαρτύρονται.
Οφείλουμε συνεπώς κάθε φορά που τοποθετούμε απόψεις και θέσεις να καταθέσουμε το γενικό πλαίσιό αναφοράς, δηλαδή τα πολιτικά προαπαιτούμενα. Στις σημερινές συνθήκες μεγάλα έργα υποδομής χρηματοδοτούνται και κατασκευάζονται και με το σύστημα της παραχώρησης. Ιδιώτες και τράπεζες βάζουν κεφάλαια, κατασκευάζουν τους δρόμους και οι χρήστες πληρώνουν διόδια. Θα ήταν ίσως καλό το Δημόσιο να έχει ανεξάντλητους πόρους για να μην έχει ανάγκη όλους αυτούς, πλην όμως δεν διαθέτει τους αναγκαίους πόρους.
Η παραχώρηση βασίζεται σε συμβάσεις οι οποίες εγκρίνονται από την Βουλή. Συνεπώς η Κυβέρνηση προηγουμένως διαπραγματεύεται τους όρους και εν συνεχεία οι Βουλευτές αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη της αποδοχής ή της απόρριψης. Το ότι υπάρχουν όροι ανόητοι, καταχρηστικοί ή σε βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος την βαριά ευθύνη φέρουν οι Κυβερνήσεις και η Βουλή. Επίσης κάθε σύμβαση όπως και κάθε νόμος τροποποιείται και αναθεωρείται όταν οι συνθήκες αλλάζουν ή διαπιστώνονται λάθη και παραλείψεις. Η άποψη που λέει ότι τα συγκεκριμένα διόδια ή οι συγκεκριμένες τιμές επιβάλλονται από τον νόμο και δεν αλλάζουν μόνο από ανεύθυνες και ανίκανες ή υποτακτικές Κυβερνήσεις μπορεί να υποστηριχθεί, πάντως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποστηρίζεται από πολιτικούς που αντλούν την νομιμοποίησή τους από την λαϊκή κυριαρχία και διαθέτουν την κοινή λογική.
Ως εκ τούτου κανένας αγώνας της τοπικής κοινωνίας της Φθιώτιδας και κάθε άλλης περιοχής δεν πάει χαμένος αρκεί να επιβάλλει την επαναδιαπράγματευση, την τροποποίηση των συμβάσεων και την κατοχύρωση του δημοσίου συμφέροντος και των δικαιωμάτων των τοπικών κοινωνιών σε ένα ασφαλές και σύγχρονο οδικό δίκτυο τόσο στο έργο παραχώρησης όσο και στο παράπλευρο οδικό δίκτυο. Είναι τουλάχιστον εξωφρενικό Υπουργοί να ισχυρίζονται ότι οι κάτοικοι μπορούν εναλλακτικά να χρησιμοποιούν οδικό δίκτυο της δεκαετίας του ΄60.
Όλα τα παραπάνω έχουν τεράστια σημασία για την Εύβοια. Στα διόδια της Φθιώτιδας η αντιπαράθεση είναι γύρω από το ποσόν, την κατάσταση του παράπλευρου οδικού δικτύου και κυρίως την ανταποδοτικότητα. Ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός θεμελιώνει τα εν πολλοίς σαθρά και παρωχημένα επιχειρήματά του στην ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών για τους χρήστες των έργων. Σε αυτό ακριβώς το επιχείρημά του, δηλαδή ότι τον δρόμο τον πληρώνει ο χρήστης, καταρρίπτεται η εφαρμογή της σύμβασης παραχώρησης στα διόδια της Εύβοιας, δηλαδή το Σχηματάρι Χαλκίδα. Αρκεί μόνο αυτό το επιχείρημα του Υπουργού για να τροποποιηθεί η Σύμβαση και να μην εγκατασταθούν τα διόδια στο δρόμο Σχηματάρι Χαλκίδα προκειμένου να πληρωθεί ο παραχωρησιούχος της Ιονίας Οδού!!! Αφού παραδέχεται ότι ο χρήστης πληρώνει τον δρόμο παραδέχεται ότι και ο χρήστης του Σχηματάρι Χαλκίδα δεν μπορεί να πληρώνει έναν άλλον δρόμο που δεν τον χρησιμοποιεί.

Όσο για την σύμβαση ασφαλώς και τροποποιείται. Αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση και ο αγώνας της τοπικής κοινωνίας για να την διαμορφώσει. ’Ολα τα άλλα είναι κουραφέξαλα. Γιαυτό λοιπόν ας παρακολουθούμε συμπαραστεκόμενοι στον αγώνα των τοπικών κοινωνιών της Φθιώτιδας έχοντας το νου μας στον δικό μας αγώνα.

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

ΟΡΚΟΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ


Στις ορκωμοσίες των νέων δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων που διεξάγονται αυτές τις ημέρες εφαρμόζεται η παντελώς άστοχη και ανιστόρητη υπόδειξη του Υπουργείου Εσωτερικών το οποίο, με τις εγκυκλίους του 43 και 46 του 2014, μπέρδεψε τη διάκριση του δικαστικού όρκου σε θρησκευτικό και πολιτικό ή την θρησκευτική φόρτιση του Βουλευτικού όρκου με τον όρκο που δίνουν οι αιρετοί και ο οποίος παραμένει ο ίδιος τουλάχιστον από το 1975 έως σήμερα (ακόμη και στον χουντικό δημοτικό κώδικα του 1973 ήταν ο ίδιος) και  όχι μόνο δεν είναι θρησκευτικός αλλά είναι εξόχως πολιτικός ενώ έως πριν μερικά χρόνια οι αιρετοί τον έδιναν ενώπιον του Νομάρχου. Ο όρκος αυτός, ο οποίος εξάλλου είναι ο μόνος σε ισχύ αφού δεν έχει τροποποιηθεί η παρ. 1 του άρθρου 52 του ν.3852/2010 (περιττό να θυμήσουμε ότι  μία εγκύκλιος  δεν τροποποιεί νόμο),  έχει ως εξής: «Ορκίζομαι να είμαι πιστός  στην Πατρίδα, να υπακούω στο Σύνταγμα και στους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου». Ο νόμος δεν ορίζει ότι αυτός ο όρκος δίνεται είτε ενώπιον Θρησκευτικής Αρχής είτε στο Ευαγγέλιο. Συνεπώς όποιος επιθυμεί θέτει το χέρι σε Ευαγγέλιο ή σε άλλο Θρησκευτικό Σύμβολο (π.χ. Κοράνιο) όποιος επιθυμεί σηκώνει απλώς το χέρι του. Μετά την κατάργηση των κρατικών Νομαρχών ο όρκος δίνεται μεταξύ των αιρετών και τον διαβάζει ο Δήμαρχος ή ο Περιφερειάρχης.
Η παρουσία θρησκευτικών λειτουργών στην τελετή ορκωμοσίας λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο των καθιερωμένων σχέσεων σεβασμού και πίστης, η οποία δεν αφορά ίσως το σύνολο των αιρετών, αλλά η διαδικασία εκφοράς του όρκου δεν είναι εκ του νόμου συνδεδεμένη με την θρησκεία και δεν δίνεται ενώπιον των θρησκευτικών λειτουργών.  Δηλαδή, στην ορκωμοσία των αιρετών της Αυτοδιοίκησης διαχρονικά ο νομοθέτης δεν συνδέει τον όρκο με την θρησκεία όπως αντιθέτως συμβαίνει στα Δικαστήρια ή στην Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 59 παρ. 1 του Συντάγματος.
Οι ανωτέρω εγκύκλιοι του Υπουργείου Εσωτερικών εξομοίωσαν τον νομοθετικά οριζόμενο όρκο με τον θρησκευτικό όρκο και επινόησαν δήθεν πολιτικό όρκο για όσους δεν επιθυμούν να ορκιστούν με  αυτό το κείμενο παραπέμποντάς τους σε  παρόμοιο με τον δικαστικό πολιτικό όρκο (άρθρο 408 Κ. Πολιτικής  Δικονομίας) το κείμενο του οποίου έχει  ως εξής: «∆ηλώνω στην τιµή και στη συνείδησή µου να είµαι πιστός στην πατρίδα, να υπακούω  στο Σύνταγµα και στους νόµους και να εκπληρώνω τίµια και ευσυνείδητα τα καθήκοντά µου». Επί της ουσίας όμως μόνο εκείνοι που για θρησκευτικούς λόγους δεν ορκίζονται, δηλαδή απαγορεύει η θρησκείας τους τον όρκο,  καλύπτονται από αυτόν τον κατ' εφημισμό όρκο, δηλαδή την δίκην όρκου πολιτική δήλωση. Συνεπώς εν προκειμένω η διάκριση δεν είναι μεταξύ θρησκευτικού ή πολιτικού όρκου αλλά μεταξύ όρκου και δήλωσης.
Με την "εφεύρευση" αυτή  του Υπουργείου Εσωτερικών ένας κατεξοχήν πολιτικός όρκος όπως ο προβλεπόμενος ανέκαθεν όρκος των αιρετών μεταβάλλεται σε οιωνεί θρησκευτικό όρκο και αντιστρόφως ορίζεται ως πολιτικός όρκος μία ταυτόσημη δήλωση από τον οποία απουσιάζει απλώς η λέξη «ορκίζομαι». Αυτό θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην κατάργηση του εξόχως πολιτικού όρκου του άρθρου 52 του ν.3852/2010 και στην αντικατάστασή του με ατόφιο θρησκευτικό όρκο ικανοποιώντας ακραίες θρησκόληπτες ιδεοληψίες. Την ίδια στιγμή, εκφέρεται αυτάρεσκα ως προοδευτική, αριστερή διαφορετικότητα,  η ταυτόσημη με τον δήθεν θρησκευτικό όρκο δήλωση που αποκαλείται "πολιτικός όρκος" στην λογική της ενίσχυσης των διακρίσεων και του φανατισμού των ιδεοληψιών αντί της ουδέτερης και ανεξίθρησκης σύνθεσης που  ενθάρρυνε ο καθιερωμένος ανέκαθεν όρκος των αιρετών της Αυτοδιοίκησης. Δείγμα και αυτό μίας υφέρπουσας οπισθοδρόμησης. 

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΣΤΑΤΗ ΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΔΙΚΟΥΣ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ

ΣΧΟΛΙΟ του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΤΣΟΥΛΗ

Αυτό τον καιρό βρίσκεται σε διαβούλευση το Σχέδιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Υποδομές Μεταφορών- Περιβάλλον- Αειφόρος Ανάπτυξη», (http://www.epep.gr/content/diavouleusi_2014_2020) δηλαδή το τμήμα εκείνο του ΕΣΠΑ που αναφέρεται μεταξύ των άλλων στα οδικά δίκτυα και συνεπώς έχει μεγάλη σημασία για την Εύβοια. Η κατάσταση που σκιαγραφείται στο Σχέδιο είναι κάτι περισσότερο από αρνητική για την Εύβοια. Αγνοεί παντελώς την αναγκαιότητα για την ένταξη και χρηματοδότηση των ώριμων από άποψη μελετών βασικών αξόνων της Εύβοιας, παρότι είχε στο παρελθόν ανακοινωθεί ότι εντάσσονται στο Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών. Σε μία διαβούλευση και μάλιστα αυτής της ποιότητας που γίνεται στο παραπέντε και με τα θέματα συμφωνημένα λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν. Όμως αυτά τα λίγα εάν δεν επιδιωχθούν τότε μία μεγάλη ευκαιρία θα έχει χαθεί – αν όχι δια παντός- τουλάχιστον για την επόμενη δεκαετία.  Εξάλλου η θεσμοθετημένη από την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία Διαβούλευση είναι μία καλή ευκαιρία για να αναδείξουμε ως Εύβοια  το δίκαιο και το σκόπιμο των αιτημάτων μας, να ενωθούμε, να διεκδικήσουμε και να απαιτήσουμε συντονισμένα και χωρίς παραφωνίες. Θεσμικό Δικαίωμα έχουν όλοι οι αυτοδιοικητικοί και κοινωνικοί φορείς του νομού για να εκφράσουν την γνώμη τους και εν προκειμένω να απαιτήσουν τη ένταξη των οδικών αξόνων της Εύβοιας στα έργα του ΕΣΠΑ.  Όσο πιο μαζική και τεκμηριωμένη είναι η φωνή των φορέων της Εύβοιας τόσο πιο δυνατά θα ακουστεί η απαίτηση των 200.000 Ευβοέων προς την Πολιτεία να μην συνεχίζει να κλείνει τα μάτια και τα αυτιά στις επείγουσες ανάγκες του Νομού αλλά και στην θέση που έχει η Εύβοια στο εθνικό αναπτυξιακό χάρτη.
Είναι η στιγμή που όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ιδίως η νέα Περιφερειακή Αρχή η οποία δεν πρέπει να παραμείνει απαθής περιμένοντας την 1η του Σεπτέμβρη. Εξάλλου η πολυδιαφημισμένη παρεμβατικότητα του νέου Περιφερειάρχη με τις προεκλογικές διασυνδέσεις στην Ευρώπαϊκή Ένωση πρέπει να αξιοποιηθεί στην πράξη και τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλιώς μετά την 1η Σεπτέμβρη θα είναι αργά διότι θα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Και για έναν ακόμη λόγο. Έως τώρα οι διαμαρτυρίες και η προβολή του προβλήματος της προσπελασιμότητας στην Εύβοια περιορίστηκε στη διαδρομή Χαλκίδα- Αθήνα χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Είναι καιρός το πολλαπλώς εμφανιζόμενο αντιαναπτυξιακό φαινόμενο μίας σχεδόν αποκλεισμένης περιοχής 200.000 κατοίκων στην καρδιά της Ελλάδας, με γεωγραφική ιδιαιτερότητα δίπλα στην μητροπολιτική περιοχή της Αττικής, να γίνει αντικείμενο προβολής, ανάλυσης και διεκδίκησης λύσεων απευθείας στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή την κρίσιμη και καθοριστική αποστολή μόνο η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και η Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας μπορούν να φέρουν σε πέρας στο πλαίσιο των αρχών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης και της απορρέουσας από αυτές εταιρικότητας μεταξύ Περιφερειών, Κράτους- Μέλους και Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσο για όλους εμάς τους πολίτες της Εύβοιας εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να απαιτήσουμε από όλους τους αντιπροσώπους μας στα επίπεδα της τοπικής, περιφερειακής και κεντρικής εξουσίας να δράσουν άμεσα, ενωτικά και τεκμηριωμένα για την επίτευξη του πανευβοϊκού στόχου της ένταξης των οδικών αξόνων της Εύβοιας στο ΕΣΠΑ αξιοποιώντας όλα τα πρόσφορα μέσα διεκδίκησης και διαπραγμάτευσης. Από το αποτέλεσμα άλλωστε θα κριθούν. 
Απόσπασμα από τον Χάρτη που συνοδεύει το υπό διαβούλευση Ε.Π. και από τον οποίο προκύπτει η παντελής απουσία έργων Υποδομών Μεταφορών στην Εύβοια

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Η ΜΑΚΑΡΙΣΤΗ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ

Του Δημήτρη Κατσούλη
τέως Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας

Χθες αποχαιρετίσαμε την Αγία Ηγουμένη της Μονής του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών, την Γερόντισσα Ευφροσύνη. Με σκέψεις και συναισθήματα συγκίνησης αφήνοντας την σιωπή να μιλήσει  για να ακουστούν οι ύμνοι της Εξόδιας Ακολουθίας και τα λόγια αποχαιρετισμού και ελπίδας  κατά την εκκλησιαστική τάξη.
Εμείς που είχαμε την τιμή να συνεργαστούμε μαζί της μέσα από την αποστολή που μας είχε αναθέσει η τοπική κοινωνία οφείλουμε να καταθέσουμε την μαρτυρία μας ως ελάχιστη έκφραση ευγνωμοσύνης σε μία σημαντική μορφή της τοπικής μας ιστορίας.
Η Γερόντισσα Ευφροσύνη εγκαταστάθηκε με τη συνοδεία της το 1984 στην μη λειτουργούσα τότε Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών και στα τριάντα χρόνια που ακολούθησαν κατόρθωσε να την ανακαινίσει και να την καταστήσει κέντρο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή, την Εύβοια αλλά για όλη την χώρα. Πνευματικό Φάρο της Εύβοιας με πανελλήνια ακτινοβολία. Αυτό υπήρξε και είναι ένα ανεκτίμητο δώρο για τον τόπο μας αντάξιο της ιστορικής διαδρομής του. Ταυτόχρονα όμως υπήρξε το στήριγμα κάθε πονεμένου συνανθρώπου μας, το Μοναστήρι έγινε τόπος προσευχής, παρηγοριάς, δύναμης για την ζωή.
Η μακαριστή Γερόντισσα δίδαξε οργανωτικότητα, μεθοδικότητα, πνευματικότητα, καλογερική συνέπεια και απλόχερη αγάπη για τον συνάνθρωπο.
Πολλές φορές  δυσκολεύτηκα ως Δήμαρχος να απαντήσω στην εγκάρδια ταπεινότητα με την οποία ευχαριστούσε τον Δήμο για την αυτονόητη και όντως ελάχιστη συνεισφορά του όταν χρειαζόταν κάτι η Μονή. Εμείς δεν κάναμε ούτε μία κουκίδα άμμου μπροστά σε αυτό που η Γερόντισσα και η Μοναστική Αδελφότητα της Μονής όλα αυτά τα τριάντα χρόνια προσέφεραν απλόχερα στον τόπο μας, στον Δήμο Αυλώνος, στην Καρυστία.
Προσφορά για την οποία είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχιστεί διαρκώς αυξανόμενη από την Μοναστική Αδελφότητα με την συνεχή καθοδήγηση του Μητροπολίτη μας ακολουθώντας τις διδαχές της δασκάλας Αγίας Ηγουμένης.
Η τοπική μας κοινωνία νοερά εκφράζει την ευγνωμοσύνη  για την συνεισφορά της  μακαριστής Γερόντισσας Ευφροσύνης  στον τόπο μας. Γιαυτό η μνήμη της θα παραμείνει πάντα ζωντανή.

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ


Ένας  ακόμη αγαπημένος φίλος έφυγε νωρίς για την Πολιτεία των ουρανών. Τον Δημήτρη τον γνώρισα από παλιά και κυρίως μέσα από την συνεργασία του με τον αξέχαστο Φίλο και Δάσκαλο, τον Καθηγητή  και μετέπειτα Βουλευτή Γιώργο Παπαδημητρίου. Διέκρινε κανείς το ανοικτό και ταυτόχρονα διεισδυτικό νομικό του πνεύμα, την εργατικότητα και την μεθοδικότητα του, την αφοσίωση στις αποστολές που αναλάμβανε, την πολιτική οξυδέρκεια και το προοδευτικό του πολιτικό λόγο. Τον ευγενικό του και καλόκαρδο χαρακτήρα, την φιλική διάθεση.  Αργότερα συνεργαστήκαμε στενότερα όταν είχε αναλάβει και σήκωσε επάξια στους ώμους του το μεταρρυθμιστικό εγχείρημα του Καλλικράτη το οποίο δεν θα είχε υπάρξει τελικά εάν δεν προσέφερε το επιστημονικό, πολιτικό και κυρίως αγωνιστικό του είναι ο Δημήτρης Στεφάνου. Η συνεργασία μας ήταν ακόμη στενότερη το πρώτο εξάμηνο του 2011 στο Υπουργείο Εσωτερικών, στα πρώτα βήματα εφαρμογής της μεταρρύθμισης, τότε που ο Δημήτρης αφιέρωνε ώρες ολόκληρες για να κινητοποιήσει συνεργάτες, προσωπικό της δημόσιας διοίκησης και στελέχη της αυτοδιοίκησης στο δύσκολο, ψυχοφθόρο αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό έργο της υλοποίησης μίας πολύπλοκης μεταρρύθμισης σε μία Ελλάδα που είχε ήδη μπει στη δίνη του μνημονίου και της  διάλυσης του προοδευτικού χώρου. Λίγο μετά ήρθε η κόλαση της απροσδόκητης ασθένειας, την οποία πάλεψε δυνατά όπως όλους τους αγώνες που έδινε και κέρδιζε ο Δημήτρης συνεχίζοντας την προσφορά του στην Πολιτεία και στη  δύσβατη πορεία της έως την τελευταία στιγμή
Με οδύνη πληροφορήθηκα το φευγιό του ευρισκόμενος μακριά από την Αθήνα. Μοιράζομαι  λίγες από τις αμέτρητες σκέψεις που έρχονται στο νου για να αποχαιρετήσω νοερά έναν  φίλο με τον οποίο μοιράστηκα  πολιτικές και αυτοδιοικητικές αγωνίες για πράγματα και αποστολές που μας ενθουσίασαν. Η σκέψη μου στην οικογένειά του, στον μικρό γιό του, στους φίλους, συνεργάτες και συνοδοιπόρους μίας τόσο σύντομης αλλά και τόσο πλούσιας σε επιστημονική, πολιτική και κοινωνική προσφορά ζωής.

Καλό ταξίδι  Φίλε Δημήτρη…..

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΠ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 2014-2020 ΣΕ ΒΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ


Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη 
Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας  έθεσε σε διαβούλευση το Σχέδιο του νέου ΠΕΠ 2014-2020 καθώς και το κείμενο της  «Στρατηγική Έξυπνης Εξειδίκευσης για την Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας» που υποχρεωτικά συνοδεύει το Σχέδιο του ΠΕΠ προκειμένου να το υπαγάγει στους στόχους της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020 για την βιώσιμη «έξυπνη» και καινοτόμα ανάπτυξη. Τα κείμενα παραμένουν στη διαβούλευση έως τις 15 Ιουλίου ενώ δημοσιεύτηκαν μόλις στις 9 Ιουλίου. Το απερχόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο θα αποφανθεί επί αυτών την προσεχή Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014. Η κοινωνία της Στερεάς Ελλάδας, οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι επαγγελματικές και κοινωνικές οργανώσεις της Περιφέρειας πρέπει να τοποθετηθούν εντός πέντε ημερών σε κείμενα θέσεων και αρχών που χαρακτηρίζονται από πολυδαίδαλες διαδρομές. Ο χρόνος δεν είναι επαρκής για ουσιαστική διαβούλευση πολύ δε περισσότερο για διάλογο και διαμόρφωση προγραμματικών συνθέσεων. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και η απερχόμενη Ηγεσία δεν χαρακτηρίζονται ασφαλώς από την αντίληψη της συμμετοχικής διακυβέρνησης και συνεπώς αυτή η επιχείρηση τυπικής ολοκλήρωσης της φάσης της διαβούλευσης δεν αποτελεί ούτε εξαίρεση ούτε έκπληξη.
Επί της ουσίας, οι κατευθύνσεις είναι προδιαγεγραμμένες τόσο από την αρχιτεκτονική του Συμφώνου Εταιρικής Σχέσης 2014-2020, δηλαδή του νέου ΕΣΠΑ, όσο και από το Πρόγραμμα που έχει ήδη εγκριθεί σε  εθνικό επίπεδο. Η ένταξη της Περιφέρειας στην κατηγορία των «Περιφερειών σε Μετάβαση» περιορίζει ακόμη περισσότερο την ευελιξία του προγραμματισμού αφού περιορίζει πόρους και επιλεξιμότητες. Σε αυτή πάντως την έτσι και αλλιώς στενάχωρη κατάσταση έρχεται η σπουδή μίας Περιφερειακής Ηγεσίας που αποφεύγει συστηματικά τη διαβούλευση, δεν έχει δείξει ικανότητα σύνθεσης του περιφερειακού συλλογικού συμφέροντος, δεν έχει η ίδια την αναγκαία πολιτική συνοχή έτσι ώστε να σχεδιάζει και να προωθεί πολιτικές ενδοπεριφερειακής συνοχής. Κοντά σε όλα αυτά είναι μία ηγεσία χωρίς  ικανή πολιτική νομιμοποίηση αφού βρίσκεται λίγες μόνο εβδομάδες πριν την λήψη της θητείας της.
Από την άλλη πλευρά, η επερχόμενη ανάληψη της  διακυβέρνησης στην Περιφέρεια και στους Δήμους από νέες και εν πολλοίς μη πληροφορημένες Ηγεσίες επιβάλλει τώρα  όσο ποτέ άλλοτε την ουσιαστική διαβούλευση της οποίας όμως πρέπει να προηγηθεί  πλήρης ενημέρωση για τα δεδομένα, την αρχιτεκτονική και τις δαιδαλώδεις συναρτήσεις του νέου ΕΣΠΑ που τα νέα αιρετά όργανα θα κληθούν να διαχειριστούν και στο οποίο έχουν εναποθέσει πολλές από τις «προγραμματικές τους ψευδαισθήσεις».  Το ότι δεν έχουν αναλάβει καθήκοντα έχει μόνο μικρή και μάλλον τυπική σημασία. Υπάρχουν τρόποι συμμετοχής τους σε οργανωμένη και αποδοτική διαβούλευση, έστω και σε αυτόν τον στενάχωρο χρόνο. Τίθεται συνεπώς ένα μείζον ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης της διαδικασίας διαβούλευσης.

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ: ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ


Το περιβόητο Νομοσχέδιο για τον Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό  «περνάει» από την Βουλή με τις καθιερωμένες πλέον διαδικασίες του «υπερεπείγοντος»  δηλαδή χωρίς τον στοιχειωδώς επαρκή χρόνο που απαιτείται για να λάβουν γνώση και να διαμορφώσουν άποψη οι Βουλευτές. Θα ψηφίσουν άλλη μία φορά για ένα τόσο σημαντικό θέμα σαν μαριονέτες. Ασφαλώς ήταν σε διαβούλευση ως μέρος ενός ευρύτερου Σχέδιου Νόμου στη διάρκεια του προηγουμένου μηνός αλλά μεθοδεύτηκε η υποβολή στην Βουλή και η διαδικασία της ψήφισης υπό τον «πέλεκυ» του χρονικού ορίζοντα των «μνημονιακών υποχρεώσεων». Οι έννοιες και πολύ περισσότερο οι διαδικασίες του δημοκρατικού διαλόγου εξακολουθούν να πηγαίνουν περίπατο στο βωμό της εξασφάλισης της δόσης και κυρίως στον βωμό της κατάλυσης του Κράτους Δικαίου και  όλων εκείνων των αναγκαίων σε μία σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία λειτουργιών. Προφανώς και αυτό το νομοσχέδιο  το οποίο το καταλληλότερο από εμάς να το κρίνει Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (CIDS) (βλ.http://www.cisd.gr/archives/3236 αλλά και πλείστοι επιστημονικοί και  περιβαλλοντικοί φορείς έχουν χαρακτηρίσει ως εργαλείο κατάλυσης κάθε έννοιας ορθολογικού δημοκρατικού σχεδιασμού και ως εργαλείο επιβολής επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης, θα μετρηθεί στις «μεταρρυθμίσεις» που προχωρά ακάθεκτη η Κυβέρνηση.
Πως άραγε μπορεί να θεωρηθεί μεταρρύθμιση η κατάλυση  ή η αποστροφή σε θεσμικές και διαχειριστικές διαδικασίες που εμπεδώνουν τις σύγχρονες ευρωπαϊκές αξίες της Αειφόρου Ανάπτυξης; που εκμηδενίζουν το πεδίο εφαρμογής της θεμελιώδους ευρωπαϊκής  αρχής για την συμμετοχική περιβαλλοντική διακυβέρνηση; που απαξιώνουν πλήρως το ευρωπαϊκό αυτοδιοικητικό κεκτημένο;
Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις αλλά όχι αυτές που επιχειρεί η σημερινή Κυβέρνηση. Η χώρα χρειάζεται εμπέδωση των αρχών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης με σεβασμό στην δημοκρατία και την αξία της αειφόρου ανάπτυξης. Η χώρα χρειάζεται μία αποτελεσματικότερη, σύγχρονη και ευέλικτη δημόσια διοίκηση και αντιστοίχως την ισχυρή και αποτελεσματική αυτοδιοίκηση που θα διασφαλίζουν με την λειτουργία τους τον ρυθμιστικό και ελεγκτικό ρόλο του κράτους και της ενεργής και συμμετέχουσας κοινωνίας των πολιτών. Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται μία αποτελεσματικότερη και δημοκρατικότερη οργάνωση με την κοινωνία παρούσα και υπεύθυνη, με τους Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς και την Δημόσια Διοίκηση θεματοφύλακες του δημοσίου συμφέροντος. Αυτήν την Ελλάδα οι Κυβερνώντες φαίνεται ότι δεν την θέλουν. Προτιμούν το ξέφραγο αμπέλι για  επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία αντί να ελέγχονται ελέγχουν το κεντρικό πολιτικό σύστημα με την βοήθεια των Μέσων Ενημέρωσης. Σήμερα όλα γίνονται πιο ασύδοτα για όσους βάζουν χρήματα  αρκεί να μπορούν να αγοράσουν όσο όσο και να κάνουν ότι θέλουν χωρίς τους περιορισμούς μίας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας που προστατεύει  και διασφαλίζει αυτόν τον τόπο για τις επόμενες γενεές. Σε αυτό στοχεύει ο νέος νόμος για τον  Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό που σε λίγες ώρες θα γίνει ένας ακόμη αντιαναπτυξιακός  και αντισυνταγματικός νόμος.
Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες, τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό λόγο στον καθορισμό των χρήσεων γης;. Μια απλή γνώμη θα εκφράζουν για τα τοπικά και περιφερειακά σχέδια. Ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ και ο κάθε άλλος αρμόδιος Υπουργός θα αποφασίζει  για τον τόπο για τον οποίο πριν από λίγες ημέρες οι πολίτες εξέλεξαν τους «τοπικούς άρχοντες». Κατά την λογική της νομοθετούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας μόνο ο Υπουργός είναι ικανός να διακρίνει το δημόσιο συμφέρον στην γενική αλλά και στην τοπική του διάσταση!!! Οι αιρετοί εκπρόσωποι του Δήμου και της Περιφέρειας οφείλουν να σωπαίνουν και να συναινούν. Εξάλλου κατά την κρατούσα στα Κυβερνητικά Μίντια θεωρία όταν οι Υπουργοί συνδιαλέγονται με τους ορατούς ή αόρατους επενδυτές  «ιδρώνουν»  για την ανάπτυξη, ενώ οι αυτοδιοικητικοί «διαπλέκονται»!!!.
Σε λίγο καιρό θαρθούν και άλλα. Ο «αιγιαλός», τα «δάση» η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας και έπεται συνέχεια. Εάν η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν διαμορφώσει και κυρίως προτάξει την υπεράσπιση του θεσμικού και πολιτικού της ρόλου σε κάθε πεδίο αναπτυξιακής και αειφορικής πολιτικής, εάν δεν σηκώσει ψηλά την σημαία του ευρωπαϊκού αυτοδιοικητικού κεκτημένου θα έχει απαξιώσει η ίδια τη δημοκρατική και συνταγματική της αποστολή, θα έχει παραιτηθεί από όλα όσα οι θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες της πολυεπίπεδης δημοκρατικής διακυβέρνησης της έχουν ορίσει να υπηρετεί. Αξίζει αυτή την «παραίτηση» το τόπος μας;